ฉันไม่รู้ฉันเฝ้ารออะไร
เกิดมาเพื่อใคร...บนโลกใบนี้
ที่ผ่านมา ไม่เคยได้ความพอดี
กี่ครั้งกี่ที...ที่ปวดใจ
ครั้งนี้ ก็ไม่ต่าง
เธอทิ้งฉันไว้กลางทาง ... ให้หม่นไหม้
ความผูกพันไม่ช่วยอะไร
นอกจากความรำคาญใจ ในแววตา
ไม่รู้ว่าเป็นความผิดของฉัน
หรือ สวรรค์ ยังอยากให้ค้นหา
เดินทางไปเรื่อยๆ บนคราบน้ำตา
มีชีวิตอย่างเหว่ว้า เพียงคนเดีย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น