วันเสาร์ที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2552

ไม่น่าเชื่อ...ไม่มั่นใจ



เคยไหมกับการหลงรักใครสักคนเพียงแค่ตัวหนังสือที่เห็นและน้ำเสียงที่ได้ยิน
บุคคลที่ไม่เคยแม้แต่จะพบหน้า...แต่ก็ยังไปหลงรักเค้าได้...มันเสี่ยง
ที่จะไปคาดหวังกับคนๆหนึ่งที่ไม่เคยจะพบกัน เสี่ยงมากกับการถูกหลอก
แต่ถึงอย่างนั้น...ก็ไม่สามารถถอนตัวออกมาได้สักที
ความรักบนโลกออนไลน์..ฉันไม่เคยคิดเลย
แม้แต่นิดว่ามันจะเกิดขึ้นกับฉัน...เพราะความจริงแล้ว
ฉันไม่เชื่อหรอกว่ารักบนโลกแบบนี้จะมีจริง
ที่จะมีจริงๆก็คือการหลอกลวงกันซะมากกว่า
มันจะเป็นไปได้หรือที่คนไม่เคยพบหน้ากันจะรักกันได้...ไม่มีทาง...
แต่ก็เท่านั้นล่ะ มาเจอกับตัวเองจริงๆ...มันน่าแปลกมาก..
แต่มันก็เกิดขึ้นแล้ว...ลำพังคนที่พบเจอกันทุกวันยังหาความจริงใจไม่ได้เลย
แล้วจะนับประสาอะไรกับคนที่ไม่เคยเจอกัน...แต่ก็ยังคบต่อไป
อ่ะนะ..โง่รึไม่โง่ก็ไม่รู้ว่ะ...อีกอย่าง การที่จะคบกับคนในนี้
ต้องใจกว้างงงมากมาย...ซึ่งเราก็พยายามละ แต่ก็ได้ไม่นาน
คือเรามันพวกใจแคบอ่ะ555+--*อ่า...แต่ที่เราเล่นแชท
อ่าน้า...ไม่ใช่ว่าจะไปตามหารักท้งรักแท้อะไรนั่นหรอก
มันเป็นความอยากรู้อยากเห็นว่าทำไมคนมันถึงชอบเล่นกันจัง มันมีอะไรดีนะ
ก็เลยไปหาแหล่งแล้วลองเล่นหาเพื่อนคุยไปเรื่อยๆ จนมาเกิดเรื่องนี้ขึ้นมา...
กว่าจะมาถึงตอนนี้ มันเป็นอะไรที่ยากลำบากมากมาย...อุปสรรคมันมีมาก
จนเราคิดถอนตัวในหลายๆครั้ง เหตุเพราะ ความเป็นไปได้มันมีน้อยนี่ล่ะ
นี่ทำให้มันระหองระแหง เลิกแหล่ไม่เลิกแหล่ หลายต่อหลายครั้ง...
แต่ก็เลิกไม่ได้ เพราะความเหงา ที่เราต้องอยู่ต่างแดนและอยู่คนเดียว...

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น