วันจันทร์ที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2554

รู้สึกแบบไหน ก็แป็นแบบนั้น


รู้สึกแบบไหน ก็แป็นแบบนั้น
มีรอยยิ้มและรอยน้ำตา...ปนกัน
เรื่องราว..ในหนึ่งคืนวัน ....มากเหลือเกิน

อาจตื่นมา...พร้อมรอยยิ้ม
แต่อาจต้องลองลิ้ม ...กับความห่างเหิน
อาจจะหัวเราะ.....ตอนก้าวเดิน
แต่อาจเหงาเหลือเกิน... ยามหลับตา


บางครั้ง...ก็ร้องไห้


หัวใจ...แสนคิดถึงและโหยหา
บางครั้ง....ก็ธรรมดา
ราวกับชินชา....ในเรื่องที่เป็น



ทุกความรู้สึก...เปลี่ยนแปลง
ค่อย - ค่อยล้าแรง...แทบมองไม่เห็น
แต่..มีเพียงหนึ่งสิ่ง ....ที่ยังชัดเจน
"...คนลืมไม่เป็น....ยังรักเธอ..."

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น