วันศุกร์ที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2554

คนที่ฉันรักคือใครกัน


มีคนเคยถามฉันว่าอยู่แบบนี้คนเดียวไม่เหงาบ้างหรอ
ฉันตอบได้ทันทีเลยว่าเหงาและเหงามาก
แล้วฉันทนอยู่แบบนี้ได้อย่างไรกันฉันตอบได้เลย
เพราะมีเธอให้คิดถึงยังไงละแม้ว่าเธอจะไม่เคยมองมาที่ฉัน
แต่แค่ได้แอบมองเธออยู่ห่าง ๆ แบบนี้ก็ดีแล้ว
ฉันไม่เคนคิดอะไรไปไกลจากนั้นเลยจริง ๆ
ได้เอาใจใส่เธออยู่ห่างฉันก็สุขใจแล้วละ
มีคนถามอีกว่าฉันทนอยู่แบบนี้ได้อีกนานแค่ไหน
ขอนี้ฉันเองก็ตอบอยากอยู่นะ
เพราะฉันเองก็ไม่รู้ว่าจะทนได้นานแค่ไหน
เพราะฉัก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ใจฉันจะเปิดรับคนอื่น
ที่ไม่ใช่เธอเข้ามาในหัวใจฉันซะทีแต่คงยาก
เพราะไม่ว่าฉันจะทำยังไงฉันก็ตัดใจจากเธอไม่ได้ซะที
ฉันเลยต้องทนความเหงาต่อไปไม่รู้อีกนานแค่ไหน
แต่ตอนนี้ฉันบอกได้เลยว่าฉันคงชินกับมันแล้วละ
ความเหงาก็ไม่ได้เลวร้ายเสมอไปมันทำให้ฉัน
ได้อยู่กับตัวเองมากขึ้นมันทำให้ฉันได้รู้ว่าคนที่ฉันรักคือใครกัน


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น