วันอังคารที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

ยังไงก็ยืนยันว่าชอบเพลงนี้


ชอบเพลงนี้จัง ชอบ เหมือนเพลง รักครั้งสุดท้าย
ไม่เคยคิดเลยนะ ว่าจะต้องกลายเป็นคนมาที่หลังซะเอง
ทั้งๆที่ ทั้งชีวิต บอก กับตัวเองเสมอๆว่า ไม่ของเป็นที่สอง
หรือเป็นรองใคร แต่วันนี้กลับมีอะไร อะไรที่เปลี่ยนไป
เพราะอะไรหลายๆอย่าง เพราะความเหมือน และความดีที่ดีกว่า
และเพราะความรักที่เป็นตัวตนของเค้าจริงๆ ไม่ใช่ความผิดของเค้าที่เรารัก
แต่ความผิดของเรา ที่รักเค้าเอง ถามว่ารับได้ไหมทนได้ไหม ทำไมจะทนไม่ได้
ถ้ามีคำว่า..รัก..ทนได้สิ ฉันซะอีกต้องขอบคุณเทอที่มารักฉันทั้งๆที่ไม่จำเป็นก็ได้
เรื่อง..อนาคต..ยอมรับว่าฉันกลัว..แต่กว่าจะถึงวันนั้นก็อาจจะไม่มี..ฉัน...
แบบวันนี้..เพราะชนั้นฉันขอทำวันนี้ให้ดีที่สุดและขอแค่วันนี้เรา..รักกันก็พอ
ขอบคุณที่คุณพยามทำอะไรเพื่อฉันขอบคุณที่เทอดีกับฉันตลอดมา
สิ่งดีดีที่คุณทำให้ ฉันจะขอเก็บไว้ในความทรงจำตลอดไปและจะไม่ลืม
ว่าเรา เคยมีกัน ในวันที่เรา..ลำบากในต่างแดน..เทอคืออีกหนึ่งกำลังใจ
และเป็นทุกสิ่งสำหรับฉัน นอกจากน้องฉันก็มีแค่เทอ เป็นกำลังใจ
ไม่ใช่สินะ ฉันยังมีเพื่อนอีกคน เพื่อน รัน ของฉัน ทุกคนคือกำลังใจ
ที่ฉันมีอยู่ในขนาดนี้ ที่ห่วงคือห่วง อุ้ย ที่สุด แต่วันนี้ก็หมดห่วงและ
วันหน้า เป็นวันที่ฉันเองก็อยากมีอนาคต ของตัวเอง แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าจะไปถึงดวงดาวไหม
ฉันไม่เคยคิด อยากจะทำอะไร แต่ก่อนใช้ชีวิตไปวันๆ รู้แต่ว่ามีน้องที่ต้องดูแล
แต่วันนี้ฉันมีฝัน มีเทอ มีกำลังใจ แม้นแค่กำลังใจแค่วันนี้วันเวลาอันสั้นๆก็ตาม
ฉันก็ดีใจที่ได้เจอเทอ และรู้จักเทอ ได้รักเทอ คนดีของฉัน..รักคุณนะ
....(นานึน โอจิก ทังชินึล ยองวอนฮี ซารังฮัมนีดา)ฉันจะรักคุณคนเดียวตลอดไป...
อิอิ รูปนี้ เหมือน ตอนเดิน ตากฝนเลยแต่ไป ตากแถวไหนไม่บอก หุหุหุ ใครรู้ให้ทาย



ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น