จนแล้วจนรอด

อีกนานเท่าไหร่กัน -”-
ที่เธอจะเข้าใจฉันมากกว่านี้
แค่สายตาก็ไม่เห็นหรือคนดี
ว่า “ห่วงใย” ทุกนาทีที่ผ่านมา
ทั้งที่ไม่ตั้งใจจะเก็บซ่อน
แต่กลัวว่า “ความอาทร” ด้อยคุณค่า
ก็เลยมีแค่คำพูดที่เย็นชา
แค่ให้เธออยากค้นหาความในใจ
จึงปล่อยให้วันเวลาผันผ่าน – -
นึกว่าเมื่อยาวนาน..เธอจะหวั่นไหว
จนแล้วจนรอด..ก็ยังว่างเปล่าเรื่อยไป
คงเพราะเศษผงบังตาบังใจจนหนาเกิน

*.:｡✿*ﾟ‘ﾟ･✿.｡.:*....*.:｡✿*ﾟ‘ﾟ･✿.｡.:*