กลับมาไทยก็นานและนานจนคิดถึงบ้าน
คิดถึงญี่ปุ่น ไม่รู้ดิ ไทยก็บ้านเราแท้ๆแต่ทำไมนะ
มันไม่มีความสุข ไม่มีความอบอุ่น ไม่มีอะไรเลย
มีแต่เรื่องลำบากใจ น่าเบื่อ และน่าสงสารตัวเองที่สุด
แต่ก็นะ คนเราความอดทนอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั้น
กลับมาครั้งนี้ ก็มีดีอยู่อย่างได้เจออา ที่กลับมาจากเยอรมัน
มีความสุขนะ เห็นชีวิตอาแล้วสงสาร อาโดนเพื่อนเราเองโกงไปมาก
จนครอบครัวแตกแยก ต้องเริ่มต้นใหม่ เริ่มชีวิตใหม่ แต่อาก็อดทนสู้
เพื่อตัวอาเองเพื่อลูกของอา เรามองอาแล้วมาหันมองตัวเอง
เราโชคดีกว่าเยอะทำไมเราจะท้อหละ เราก็ต้องสู้
เหมือนอย่างที่อาเราสู้ แม้นการต่อสู้นั้นจะไม่ชนะก็ตาม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น