หลังวาเลนไทน์มาก็นาน...
แต่ความทรงจำยังไม่เลือนผ่าน แม้แต่น้อย
ความทรมานยังบีบรัด คนรอคอย
ช่วงนี้...รู้สึกเจ็บปวดบ่อย ไม่อยากเลย
ทำไมเธอถึงทำแบบนี้อีก...
ทั้งทั้งที่ฉันพยายามหนีหลีก และเมินเฉย
เธอ....ก็เคยทำตัวเหมือนฉันเป็นคนผ่านเลย
แล้ววันนั้น....เธอจะมาทำคุ้นเคย เพื่ออะไร?
เธอยังสนุกไม่พอใช่รึเปล่า?
ถึงมาทำให้คนที่รัก ปวดร้าวและอ่อนไหว
เจ็บเหลือเกิน....เวลาที่เธอทำเหมือนใส่ใจ
ทั้งที่"คนของหัวใจ".....คือใครที่ ไม่ใช่ "คนงมงาย"
คุณต้นคุณได้ยินเสียงฉันไหม คุณบอกได้ไหมหนึ่งปีที่ผ่านมา
คุณหายไปไหน ฉันอยากได้ยินคำตอบนั้นแม้นมันจะเจ็บปวดก็ตาม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น