วันเสาร์ที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2553

ไม่เคยคิด จะเปลี่ยนใจ


...อยากจะเอ่ย คำว่ารัก สักพันครั้ง

อยากบอกว่า คิดถึงจัง สักหมื่นหน

มีเป็นแสน ความห่วงใย ในกมล

ล้านล้านคน มีเพียงเรา ที่เข้าใจ

************************

ไม่เคยคิด จะเปลี่ยนใจ แม้ไกลห่าง

ยามอ้างว้าง คิดถึงอยู่ เธอรู้ไหม

มีเธออยู่ ทุกอณู ของห้องใจ

ไม่มีใคร ในโลกนี้ แทนที่เธอ..

..................รัก..ไม่มีวันจาง..

ในความมืดเดียวดายไร้ความหวัง


"...เมื่อเธอล้มลงนอนเพราะอ่อนล้า

เมื่อสองตาซึมศร้าเหงาหม่นหมอง

เมื่อสิ้นสูญแสงตะวันอันเรืองรอง

เมื่อเธอต้องการใครไว้เคียงกาย

...ในความมืดเดียวดายไร้ความหวัง

ฉันคงยังเคียงข้างมิห่างหาย

จะเป็นแสงสว่างนำทางไป

เธอจะไม่สิ้นหวังในวังวน

...จะเอารักโอบเธอไว้ในอ้อมแขน

จิตแนบแน่นเปี่ยมสุขทุกแห่งหน

มอบความรักทั้งกายและใจตน

ด้วยกมลจงรักและภักดี..."

ความมืดมนสอนฉัน…รักตัวเอง


อยากให้เธอมีรอยยิ้มอันสดใส อยากให้เธอคนไกลสุขหนักหนา

ถึงแม้เธอจะทำให้ฉันเสียน้ำตา แต่ความปรารถนามีมากกว่าเสียใจ

ชีวิตนี้ไม่อยากหวังอะไรอีก ขอสักซีกส่งความสุขให้คนไกล

แม้คุณค่าในวันนี้หรือวันไหน ไม่มีใครได้เห็นก็ยินดี

เป็นเพราะรักจึงยอมได้ทุกอย่าง ความปล่อยว่างสอนฉันเป็นอย่างนี้

ความโศกเศร้าสอนให้ปรารถนาดี ความเจ็บที่มีสอนให้เมตตาคน

การเรียนรู้สอนฉันให้จดจำ การกระทำสอนฉันให้ฝึกฝน

ความเสียใจสอนฉันให้อดทน ความมืดมนสอนฉัน…รักตัวเอง

เฮ้อ!! เวงกำ อะไรเนี่ย..อิอิอิ


...ไม่มาวเหล้าแล้วยัง..จะมาวเบียร์
เฮ้อ!! เวงกำ อะไรเนี่ย..อาเฮียจ๋า
เอาแต่มาวเพลิดเพลิน..เจริญตา
เดี๋ยวเหอะน๊า..กลับมาล่ะน่าดู


...อยากมาวเหล้า..มาวเบียร์..ก็มาวไป
กลับมาบ้านเมื่อไหร่..เป็นได้รู้
จะยืนคอย..รอรับหน้าประตู
พร้อมอาวุธเคียงคู่..สากกะเบือ!!!

ขอแค่นี้ขอเธอมากไปไหม


ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งคนนี้ ยังมีลมหายใจอยู่เพื่อฝัน

มีชีวิตอยู่ได้เพื่อกันและกัน ที่สำคัญคือฉันอยู่เพื่อเธอ

อาจจะดีได้บ้างบางเวลา เจ้าน้ำตาบางทีที่พลั้งเผลอ

หวั่นไหวบ้างในยามไม่พบเจอ แต่หนึ่งเดียวคือเธอฉันรอ

ในวันนี้ฟ้ากั้นให้ไกลห่าง ความอ้างว้างแทรกกลางทางรอยต่อ

อยากให้เธอได้รู้จักคำว่าพอ ฉันยังรอเธออยู่ที่เดิมเดิม

ขอแค่เธอมีฉันเพียงหนึ่งเดียว อย่าแบ่งเสี้ยวหัวใจออกมาเพิ่ม

อย่าเลยนะอย่าให้เขามาช่วยเติม ในรักเริ่มที่เราช่วยก่อมา

ขอแค่นี้ขอเธอมากไปไหม ให้คนไกลส่งใจกลับมาหา

อย่าลบลืมถ้อยคำที่สัญญา จากวาจาที่เอ่ยก่อนจากกัน

........................

*............*


I...LOVE....U....NA

วันศุกร์ที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553

เธอไม่รัก แกล้งกั๊ก ไว้กิ๊กเล่น


เธอไม่รัก แกล้งกั๊ก ไว้กิ๊กเล่น

เธอให้เป็น คนรู้ใจ ไม่หวงแหน

เขาไม่อยู่ เธอเห็น เป็นตัวแทน

อยู่กับแฟน เธอก็กั๊ก แค่รักลวง

คนเป็นกิ๊ก ถูกกั๊ก รักเลยช้ำ

เหมือนมีกรรม ถูกแกล้งใจ ไม่ห่วงหวง

ถ้าเธอรัก อย่าแกล้งกั๊ก เป็นรักลวง

ต้องเศร้าทรวง ถูกเธอกั๊ก รักเรื่อยไป

ถ้าไม่รัก ก็อย่ากั๊ก ไว้กิ๊กเล่น

ไม่อยากเป็น สำรอง มันหมองไหม้

ถ้าไม่รัก แล้วมากั๊ก รักทำไม

อยากเป็นใคร ที่เธอเห็น เป็นตัวจริง

***********************

“รัก” สั้น ๆ ก็พอ


ไม่ได้ขอให้เธอมา “รัก”
แต่จะขอ “รัก” เธอ... แบบนี้
จะ “รัก” ด้วย... ความหวังดี
“รัก” แบบที่ไม่หวังอะไร

อยากให้เธอรู้ว่า “รัก”
ซึ่งมันอาจไม่ใช่ “ความรัก” ...ก็ได้
อาจเป็นแค่เพียงสิ่งที่คล้ายคล้าย
ที่ไม่แตกต่างอะไรกับคำว่า “รัก” เลย

จะเป็น “หลง” “เพ้อ” หรือ “งมงาย”
แต่มันก็ทำให้หัวใจ...อยากจะเฉลย
อยากหาคำอื่น มาแทนจังเลย
แต่ก็ไม่รู้เหมือนเคย ว่าจะใช้คำอะไร

สั้น ๆ ... คำว่า “รัก”
ก็อยากบอกว่า “รัก” น่าจะใช้ได้
แต่จะทำให้เป็น “รัก” แบบสบายสบาย
ไม่ให้เธออึดอัดใจกับคำว่า “รัก” ที่มี

“รัก” แบบไม่ยึดติด
ให้อิสระกับชีวิตของเธอเต็มที่
ขอเพียงได้ “รัก” เธอคนดี
กับเวลาไม่กี่นาที ที่ได้อยู่ด้วยกัน

ไม่ได้เป็นคนที่ “รัก” ใครง่าย ๆ
และก็ไม่ได้ “รัก” มากมายแบบคนช่างฝัน
สรุป สุดท้ายก็แล้วกัน
“รัก” สั้น ๆ ก็พอ