"...เมื่อเธอล้มลงนอนเพราะอ่อนล้า
เมื่อสองตาซึมศร้าเหงาหม่นหมอง
เมื่อสิ้นสูญแสงตะวันอันเรืองรอง
เมื่อเธอต้องการใครไว้เคียงกาย
...ในความมืดเดียวดายไร้ความหวัง
ฉันคงยังเคียงข้างมิห่างหาย
จะเป็นแสงสว่างนำทางไป
เธอจะไม่สิ้นหวังในวังวน
...จะเอารักโอบเธอไว้ในอ้อมแขน
จิตแนบแน่นเปี่ยมสุขทุกแห่งหน
มอบความรักทั้งกายและใจตน
ด้วยกมลจงรักและภักดี..."
เมื่อสองตาซึมศร้าเหงาหม่นหมอง
เมื่อสิ้นสูญแสงตะวันอันเรืองรอง
เมื่อเธอต้องการใครไว้เคียงกาย
...ในความมืดเดียวดายไร้ความหวัง
ฉันคงยังเคียงข้างมิห่างหาย
จะเป็นแสงสว่างนำทางไป
เธอจะไม่สิ้นหวังในวังวน
...จะเอารักโอบเธอไว้ในอ้อมแขน
จิตแนบแน่นเปี่ยมสุขทุกแห่งหน
มอบความรักทั้งกายและใจตน
ด้วยกมลจงรักและภักดี..."
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น