
เธอเป็นดั่ง กำลังใจ ให้ก้าวผ่าน
รักแสนหวาน หว่านมา คราล้าอ่อน
เป็นดั่งไฟ ในคราว ฉันหนาวนอน
เปรียบเหมือนพร วอนไว้ ให้ได้เจอ
รักที่ได้ ให้มา พากความสุข
ยามที่ทุกข์ ปลุกใจ ให้เสมอ
ย่อมฉันเหนื่อย เมื่อล้า เห็นหน้าเธอ
ก็ล้นเอ่อ เพ้อไป ในรักเรา
เก็บเอาไว้อ่านเวลาฉันตายไปแล้วน๊ะเพื่อนๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น