วันพุธที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2553

แค่คิดถึงเธอ..ฉันก็ทรมาน


แค่คิดถึงเธอ..ฉันก็ทรมาน

เจ็บปวดยาวนานกับความผูกพันไร้ค่า

เธอปล่อยฉันเคว้งคว้างบนหนทางที่เดินกันมา

ความรักไกลลับตา..แต่ฉันอ่อนล้าไม่เป็น

นั่งลงบนรอยต่อของความสุขและความเจ็บ

หนาวเหน็บสั่นไหวแต่เธอไม่เคยมองเห็น

รู้ไหม..ฉันเสียใจกับสิ่งที่เธอเป็น

ทำไมถึงกล้าล้อเล่นกับความรู้สึกของใจ

แค่คิดถึงเธอฉันก็ทรมาน

ติดกับภาพวันวานที่ไม่มีทางเข้าไปแก้ไข

เมื่อเธอโยนทุกสิ่งเข้าในกองไฟ..จะเหลืออะไร

เพราะเชื้อเพลิงที่เผาไหม้..คือหัวใจฉันเอง


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น