จะโทษใครก็ใจมันโง่งม
หลงคารมเขาไปไม่ยั้งคิด
คิดว่าคนนี้ใช่ไม่มีผิด
เลยเผลอใจสนิทไม่รู้ตัว
พอถึงวันที่เขามาบอกลา
เหมือนคนบ้ากรีดร้องน้ำตารั่ว
ทั้งพิษรักพิษไข้ทำร้ายตัว
โดนความรักมอมมัวทั้งหัวใจ
กว่าจะตัดใจได้จนไร้เยื่อ
ก็ต่อเมื่อเห้นเขากับคนใหม่
หยุดพร่ำเพ้อละเมอหาน้ำตาตกใน
เพราะเห็นเขามีใครอยู่ข้างเคียง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น