วันพฤหัสบดีที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

เหนื่อยกับวันเวลาที่ผ่านไป..


เฝ้ารอแต่เธอ
เฝ้ามองเธอในมุมที่เงียบเหงา
มีความเศร้าเข้ามาอยู่คู่กับฉัน
กัดกินใจที่เฝ้ารอทุกคืนวัน
น้ำตานั้นออกมาฆ่า"ความทรมาน"
ซ่อนตัวกับความเหงา
ปล่อยให้หัวใจว่างเปล่าจนอ่อนล้า
ทรุดตัวลงทั้งน้ำตา
เหนื่อยกับวันเวลาที่ผ่านไป..

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น