วันจันทร์ที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2556

ขอพระองค์จงทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน

ขอพระองค์จงทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะฯ
ข้าพระพุทธเจ้า นรมน และครอบครัวขอถวายพระพร

รักแม่

                                          
“..แม่ของฉันคือคนที่ คอยดูแล ห่วงใย เลี้ยงดูฉันมาตั้งแต่ฉันอยู่ในท้อง จากวันนั้นถึงวันนี้ ท่านก็ยัง ดูแลและห่วงใยฉันไม่เปลี่ยนแปลง ท่านมีความรักที่จริงใจ ไม่หวังอะไรจริงๆ คอยอยู่เคียงข้างฉันเสมอ เวลาฉันมีทุกข์ ท่านก็จะค่อยปลอบใจ ให้กำลังใจ ทำให้ฉันมีกำลังใจที่จะเดินก้าวไปข้างหน้า เวลาที่ฉันมีความสุขท่านก็จะร่วมยินดี  ท่านจะคอยอบรม บ่มนิสัยให้เป็นคนดี แม่ของฉันท่านจะบอกฉันอยู่เป็นประจำว่า “คนเราเก่งอย่างเดียวไม่พอหรอก ต้องเก่งแล้วเป็นคนดีด้วย” ท่านจะค่อยบอกคอยสอน เวลาทำผิดพลาดท่านก็จะพร้อมที่จะให้อภัยเสมอ  อยากขอบคุณแม่ที่เป็นผู้ให้มาเสมอ ฉันจะตอบแทนพระคุณของท่านที่มากมายไม่สามารถประเมินค่าได้  ด้วยการตั้งใจเรียน  ทำให้ท่านภูมิใจ เชื่อฟังคำสั่งสอนของท่าน และที่สำคัญจะไม่ทำให้ท่านต้องเสียใจ ...

วันศุกร์ที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2556

อกหัก” ก็พอ


♥☻♥☻♥☻♥☻♥☻♥
“ความพอ” ไม่มีสำหรับ “ความรัก” 
แต่ถ้า “อกหัก” ก็พอ “สักพัก” แต่ไม่เคย “พอสักที” !!!
♥☻♥☻♥☻♥☻♥☻♥

“รัก ก็เจ็บ ไม่รัก ก็เจ็บ”



  ความรักก็เหมือนเราหักหนามทุเรียนทีละอัน
 แล้วพูดว่า “รัก ไม่รัก รัก ไม่รัก” 
สุดท้ายคำตอบคือ “รัก ก็เจ็บ ไม่รัก ก็เจ็บ”

วันเสาร์ที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2556

มันจะได้ไม่มีวันนี้....อีก


  • บางครั้งก็อยากให้ทำไม่รู้จักกั­น
     แต่คงทำใจลำบากเกินกว่าที่จะฝืน­ความรุ้สึกของตัวเอง
     แต่ถ้าฝืนให้มันเป็นไปตามที่่ใจ­มันอยากมันก็อึดอัดใจอยุ่ดี
    • ความรัก . .เคยสร้างความสุขมากมายได้เท่าไ­หน
      วันนี้ . .ทำร้ายหัวใจฉันตาย . .ได้เท่านั้น
      อยากลบ . .อยากลืมภาพเธอที่เดินไปจากฉัน
      • ถ้า ย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะไม่คุยกับเทอเด็ดขาด
        มันจะได้ไม่มีวันนี้...........­..............อีก

วันพฤหัสบดีที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2556

ไม่มีใครแทนใคร

เรื่องของเราจบมาเปนปีแล้ว แต่เค้าไม่เคยลืมเลย .
ไม่มีใครแทนใครได้..เข้าใจคำนี้­มาตลอด
แต่เมื่อวันเวลาผ่านไปมันคงทำให­ร่ที่ตรงนั้นค่อยๆจางหาย
เมื่อที่แห่งใหม่มันมาลบที่เก่า­ๆ จนไม่เหลืออะไรให้จำ
รัก...ไม่เหลือคุณค่าเพียงพอที่­จะเหนี่ยวรั้งหัวใจใคร
เรี่ยวแรงที่มีอ่อนล้าเกินกว่าจ­ะยื้ออะไรได้อีกต่อไป

ความรักของฉัน..ก็มีแค่นี้แหละ



 ฉันไม่มั่นใจว่าฉันจะรักเธอตลอดไป
แต่ฉันจะรักเธอให้มากที่สุดเท่าที่ฉันจะรักใครคนหนึ่งได้
ความรักของฉันไม่ใช่ความรักที่ไม่หวังผลตอบแทน
เพราะมันเป็นความรักที่ต้องการความรักของเธอตอบแทน
ฉันไม่มั่นใจว่าฉันจะดูแลเธอได้ดีกว่าใครๆ
แต่ฉันจะดูแลเธอมากกว่าที่ฉันดูแลตัวฉันเอง
ฉันไม่สัญญาว่าฉันจะอยู่กับเธอตลอดเวลา
แต่ทุกครั้งที่เธอเสียใจ ฉันสัญญาว่าฉันจะอยู่เคียงข้างเธอ
ฉันไม่มั่นใจว่าฉันจะไม่ทำให้เธอร้องไห้
แต่ฉันมั่นใจว่าฉันจะทำให้เธอยิ้มได้

ฉันคงจะไม่บอกรักเธอทุกวัน
แต่ฉันนั้นจะรักเธอทุกวินาที

ฉันจะไม่ขอให้เธอฝันดีทุกคืน
เพราะฉันไม่รู้ว่าฝันดีของเธอจะมีฉันอยู่ในนั้นด้วยรึเปล่า
แต่ถ้าคืนไหนที่เธอฝันร้าย
ฉันจะเข้าไปช่วยเธอในฝันเสมอ

ความรักของฉันมันคงไม่มีค่าอะไร
ถ้าหากว่าเธอไม่สนใจมัน
ความรักของคนอื่นที่ให้ฉันก็ไม่มีค่าอะไร
เพราะว่ามันไม่ได้มาจากเธอ
ฉันไม่ได้ต้องการให้คนรักของฉันดีเลิศเลออะไรมากมาย
ฉันขอแค่คนที่ฉันรักนั้นคิดถึงฉันมากกว่าที่เขาคิดถึงคนอื่น
และฉันก็คิดถึงเค้ามากกว่าที่ฉันคิดถึงคนอื่นเช่นกัน

ความรักของฉันไม่ได้มีมากมายล้นฟ้า
เพราะความรักของฉันนั้นมีเพียงพอสำหรับเธอคนเดียวนะ..สุดที่รัก