จงยิ้มสู้และมีความอดทน

ในวันหนึ่ง

มีใครคนนึงเอ่ยบอกกับฉันว่า

อย่าหยุดที่จะหยิบยื่นความรัก

ถึงแม้คุณจะไม่ได้รับมันตอบ

จงยิ้มสู้และมีความอดทน


.... อีกหลายคน ....

คงคิดเช่นเดียวกัน

อย่าหยุดหยิบยื่นความรักให้กัน ..

รักกัน ทุกวัน เข้าใจกัน ทุกวัน ยิ้มให้กันทุกวัน ..

มันคงดีนะ !! คุณคิดเช่นนั้นไหม

อย่าใจหายไปนักเลย

อย่าใจหายไปนักเลย

หากในวันหนึ่งวันใด
ที่มีเหตุต้องทำให้ห่าง

จากคนที่เธอรักสุดหัวใจ
อย่ากลัวว่าความรัก

จะไม่แข็งแรงพอ

ที่จะโบกบินข้ามฟ้าไกล
แต่จงเชื่อมั่นในความรู้สึกดี ๆ
ของความทรงจำ

ช่วงหนึ่งที่เคยเกิดขึ้น
เพราะ ... มันจะเป็นสิ่งเดียว

ที่จะประทับตรึงในหัวใจของเรา
หากรักครั้งหนึ่งของเธอนั้น
คือ ... การถอนลมหายใจ

หมดไปกับการเพ้อรอ
ด้วยความคิดถึง

ผ่านระยะเวลาที่แสนนาน
และ ระยะทางที่แสนไกล
โดยเธอไม่อาจแม้คาดหวัน

ถึงความรักที่จีรังในหนึ่งนาทีข้างหน้าว่า
ความห่างไกล... จะทำให้
คนบางคน ใจบางใจ

ยังคงซื่อตรง คงมั่น หรือผันเปลี่ยนไป
.... หากกล้ารัก ก็ต้องกล้ารอ
ไม่ว่าวันนึงที่เขากลับมา

เพื่อพบสบตา หรือ เอ่ยลาจากไป
ไม่มีสิ่งใดที่สามารถเป็นของเราได้ตลอดชีวิต ...

.... บ้าน คือ ที่ ที่ หัวใจ อยู่...

ทำไม ความเหงา ... ถึงเข้ามาพร้อมกับ ..

ความว่างเปล่านะ..

คุณเคยถามตัวเองแบบนี้หรือเปล่า

ในวันที่เรา เหนื่อย ท้อ ล้า .. อีกหลาย - หลายอารมณ์

หลากหลายความรู้สึก ..

เราจะนึกถึง บ้านเรา ... ที่บ้านมักมีแต่สิ่งที่ดีที่สุด..

ให้กับเราเสมอ เสมอ ...

ถึงแม้ในยามที่เรา มีความสุข บางคนอาจไม่นึกถึงบ้าน ..

แต่ถ้าหาก ... ว่าวันนึงเรารู้สึกเหงา .. ว่างเปล่า ..

สิ่งที่เราคิดถึง มักจะเป็นบ้าน ...

ผิดหวังจากความรัก .... หรือว่าจากสิ่งใดก็ตาม ..

เราจะกลับไปอยู่ภายใต้ชายคาเรือนของเราเอง .....

เพื่อที่จะพักรักษาใจ ให้กลับเป็นเหมือนเดิม ..

สำหรับเราเหรอ

.... บ้าน คือ ที่ ที่ หัวใจ อยู่...

มึความรู้สึกว่าไม่อยากคุยกะใคร

เบื่อ กบ เบื่อคน และก็เบื่อตัวเอง
ไม่อยากเจอใคร ไม่อยากแม้นแต่จะเปิดเน็ต
ไม่รู้ดิ ถ้าไม่อยากคุยก็ไม่คุย ไม่อยากทะเลาะ
เพราะ รักอะไรก็ยอม แต่ ขออยู่คนเดียวสักพัก
ตั้งหลัก และคิดว่าจะเริ่มต้นตรงไหนดี
เราสองคน ต่างก็ใช่หรือว่าเป็นแค่ใครบางคน
ใช่ดิ เรามีความรักเป็นเดิมพันย์ เค้าหละคิดอะไร
เรากลายเป็นคน ที่พูดไม่รู้เรื่อง แล้วเค้าหละ
เข้าใจเราไหม เราน้อยใจไหม น้อยใจสิ
แต่จะพูดอะไรได้หละ ได้แต่บอกไม่เป็นไรเราทนได้
เพราะอะไร เพราะ คำว่ารักไง

จะเหลือพรุ่งนี้ได้อีกกี่วัน ..

จนถึงวันนี้

วันเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนวันเรื่อย ๆ

ฉันเริ่มตอบคำถามตัวเองอีกครั้ง

ฉันจะเริ่มใหม่กับสิ่งเก่า เก่า

ไม่ว่าพรุ่งนี้มันจะเป็นยังไง

ไม่ว่าพรุ่งนี้จะทำให้ฉันเจ็บปวดหรือไม่

ไม่ว่าพรุ่งนี้จะทำให้ฉันรวดร้าวเพียงใด

ช่างมัน .. ฉันไม่สนใจแล้ว ..

ฉันเลือกที่จะเป็นแบบนี้เอง

ฉันเลือกคำตอบให้กับตัวฉันเอง

กับสิ่งที่ฉันเลือก .. ฉันต้องรับกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปได้สิ


วันนี้ เลือกแบบนี้ .. ฉันควรจะทำให้ตัวเองมีความสุข

ฉันจึงเริ่มที่จะเริ่มสิ่งดี ดี แล้วรักษาสิ่งนั้นที่เรียกว่า ความรัก

ให้ยืนยาวอีกครั้ง

กับวันเวลาที่เหลืออยู่

เพราะว่าคนเรา .. นั้น ..ไม่รู้ว่าจะเหลือพรุ่งนี้ได้อีกกี่วัน ..

เมื่อรักของฉันส่งถึง

ความรักไม่เข้าใครออกใครนะ

คุณว่ามั้ย

ความรักมีอำนาจ

มีพลังในตัวของมันเอง

ระยะทางไกลเหรอ ความรักบอก

ไม่หวั่นยังไงฉันก็ไปถึง

ต่อให้จะพลัดพราก กันไกลคนละขอบฟ้า

ส่งความรัก ความห่วงใย

อีกทั้งความคิดถึง ....

แล้วเธอล่ะ รู้สึกหรือเปล่าเมื่อรักของฉันส่งถึง

.. เก็บซ่อนไว้รับรู้ระหว่างเราสอง..

หวัดดี .. ตอนเช้านะ คนแปลกหน้า

ที่ไม่คุ้นตา .. แต่คุ้นเคย

ตื่นมายังคงใช้ชีวิตแบบเดิม

แต่งตัว แล้วดิ่งไปที่ทำงาน

ซึ่งเป็นที่ที่เราใช้เวลามากกว่าอยู่บ้านด้วยซ้ำ

.. งาน แล้วก็ งาน .. ยังคงมีผลกับชีวิตเช่นเคย

วันลาพักร้อนยังคงเหลืออยู่ ..

อยากใช้สิทธิ์ .. แต่ไม่มีจุดหมาย

..วันนี้ ชีวิตเดินต่อไปเรื่อย ๆ

ไม่มีอะไรพิเศษ กว่าเดิม

เอ้อ !! ไม่สิ ยังมีอีกความรู้สึกนึงอยู่

.. เก็บซ่อนไว้รับรู้ระหว่างเราสอง..

เพื่อนรัก แล้วผ่านไป ก็เป็น รักเพื่อน

รักนะเพื่อนอิอิ