รักครั้งสุดท้าย....ของนรมน

วันศุกร์ที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

ชีวิตของเรามันสั้นนัก
พยายามทำทุกวันให้มีความหมาย..
เพราะโอกาสมีบ่อยครั้ง..แต่คงไม่ได้ทุกครั้งเสมอไป...

ถ้าวันนั้น..เธอไม่ก้าวเข้ามาในชีวิต
ฉันคงไม่ทรมาน กับการ"คิดถึงเธอ"อยู่แบบนี้

เมื่อฉันได้มาพบเธอ ได้ค้นเจอสิ่งที่แสนดี
เพราะเธอคนนี้ ชีวิตฉันจึงเปลี่ยนไป

ห้องใจที่เคยปิดตาย ถูกไขให้เปิดอีกครั้ง
ได้เห็นแสงสว่าง ทอดยาวไกล
เธอเป็นกุญแจชีวิต เป็นเข็มทิศหัวใจ
นำทางฉันไปเจอ รักจริง

และนับจากวันนี้ นี่คือจุดเริ่มต้น

ที่หัวใจคนสองคน จะผูกพันด้วยความรู้สึกเดียว

เก็บเกี่ยวความฝัน ความรัก

ก้าวต่อไปข้างหน้าร่วมกันด้วยความเข้าใจ

ขอให้เธอมีแต่ความรัก

พร้อมดอกไม้ และความสุขในนับแต่นี้เสมอไป

สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะ !

เพิ่งจะโพสได้วันนี้หละคะ
คิดถึงบล๊อกมากๆ

ฉันบันทึกภาพเธอไว้ในความทรงจำเสมอ

กลัวก็แต่ว่าวันหนึ่งเธอ . .. จะไม่ปลื้ม

กลัววันที่เธอพบใคร ~ คนข้างหลังจะหมดความหมาย . . . และถูกลืม

จนอาจต้องขอยืมมือเธอ .. . เช็ดน้ำตา

ขอบคุณที่กุมมือฉันไว้ในวันนี้

ฉันจะไม่เสียใจเลยถึงจะไม่มีเธอ . .. ในวันหน้า

หากพบทางไปที่ดี ~ ขอร้องนะคนดี . . อย่ายึดติดกับสัญญา

เพราะความสุขของเธอคือสิ่งเดียวที่ฉันปรารถนา

หากชีวิตของฉันจะดื่มด่ำได้แค่คำสัญญา .. . ก็ไม่เป็นไร~*