กรรมมั้ง

ความผูกพันเป็นสายใยบางๆ ที่ค่อยๆ เกาะเกี่ยว ถักทอขึ้นโดยเริ่มต้นจากเส้นใยที่บางที่สุด
คือ ความรัก ความรักที่เริ่มต้นขึ้น จะถูกความผูกพันห่อหุ้มเอาไว้ให้ยากต่อการกระทบ และทำให้ปลอดภัยมากยิ่งขึ้น

ความผูกพันจะทำให้เรากลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตกันและกัน ทำให้รู้สึกคิดถึงยามที่ต้องอยู่ใกล้จนดูเหมือนว่าจะอยู่ห่างกันไม่ได้







ความผูกพันจะทำให้เกิดความอาทร ที่จะต้องห่วงใยทุกๆ อย่างสารพัด
 อยากเอาใจใส่ อยากดูแลทุกอย่าง 


เส้นแบ่งระหว่างความผูกพันและความผูกมัดจึงถูกลากมาใกล้กันอย่างช่วยไม่ได้ ฉะนั้น การแสดงออกทั้งการกระทำและความรู้สึก ไม่อาจอ้างความผูกพันได้ทุกครั้งไม่แน่..สิ่งที่เรากำลังทำอยู่อาจจะเกิดจากความผูกมัด โดยที่เราไม่เคยรู้ก็ได้ 

เพราะว่าเรามีครู

หายไปนานเลยค่ะ กลับมาก็มีเรื่องเล่าดีๆ ให้เราได้อ่านกัน
อีกแล้วค่ะ ...

เรื่องราวแต่เก่าก่อนมีทั้งดีและไม่ดีปนกัน มองแบบผิดหวัง
ก็ทำให้เราท้อ แต่ว่ามองแบบครูมันก็ทำให้เราโตขึ้นนะค่ะ
เพราะว่าสิ่งที่่ผ่านไป มันกลับไปแก้อะไรไม่ได้แล้ว ทำได้อย่างเดียว
ก็คือ การปล่อยให้สิ่งเก่าๆ เหล่านั้นเป็นครู ... เราก็มองพลาด
เป็นดั่งเครื่องเตือนใจ และเชื่อว่าสิ่งต่างๆ ในอนาคตที่
เรารออยู่มันจะต้องไม่เป็นเหมือนเก่าอีกค่ะ เพราะว่าเรามีครู
และประสบการณ์มาแล้ว




ฝนฟ้าตก ... อากาศไม่ค่อยดี รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ
ทางนี้ก็เริ่มๆ ป่วนๆ กับป่วยๆ แล้วเหมือนกัน เพราะว่าชะล่าใจ
นิดหน่อยค่ะ ... คิดถึงนะค่ะ

ยังคิดถึงเธอทุกวัน

คิดถึงหนักหนา
อยากรู้ว่ายังสบายดีไหม
อยู่ทางนี้ทำได้แค่ส่งใจ
กับความห่วงใยที่ให้เธอ
คิดถึงหนักหนา
ให้รู้ว่ายังรักอยู่เสมอ
ถึงแม้ไม่ได้เจอ
แต่ยังคิดถึงเธอทุกวัน

ปีใหม่

ปีใหม่ผ่านมาหลายวัน ไม่ได้มาพิมอะไร ต่ออะไรเลย เพราะไม่ว่าง ป่วยด้วยอะนะ คิดถึงคนที่อ่านทุกคนน๊ะ ถ้าว่างจะ มาเพ้อเจ้อใหม่ รักนะ

สวัสดีปีใหม่คะ

ปีใหม่เริ่มต้นพร้อมกับปฏิทินฉบับใหม่
แต่ความรักที่เค้ามียังคงอยู่ตลอดไป
พร้อมกับตะเองที่อยู่ในใจเค้าเสมอมา สวัสดีปีใหม่คะ 

วันเดิมๆ

วันเกิด ปีใหม่ หรือวันอะไร ก็คือวันเดิมๆ
วันที่เทอทิ้งให้ฉัน อยู่คนเดียว ส่วนเทอ
ก็อยู่กับคนของเทอ เทอมีความสุข
ส่วนฉัน ต้องทุก ต้องเสียทุกอย่าง
เสียความรัก เสียคนที่รัก และเสียเงิน
ที่ให้กับคนดีดี ทีเทอเรียกว่าเมีย
ฉันไม่เคยคิด อยากได้อะไร
แต่คนเรา ถ้าไม่เป็นคำพูด อย่าเกิดมาเป็นคนเลย
อาย หมา มัน จะปีใหม่และ ขอพูดแรงๆสักครั้ง
ฉันอยากรู้ว่า เทอเคยสำนึกบ้างไหมว่าทำไรไว้

เลือกเดินคนละทาง

เลือกเดินคนละทาง
การลงเอยของความต่าง ระหว่างเธอกับฉัน
รักที่เคยงดงาม กลายเป็นสิ่งที่ถูกมองข้าม ไม่สำคัญ
ความรู้สึกดีๆที่เคยผูกพัน..กลับจบลงสั้นๆ ด้วยคำลา
เราต่างมีทางต้องไป
จึงไม่มีเหตุผลอันใด จะรั้งไว้เพื่อวันข้างหน้า
ความรักกับความฝัน ไม่อาจไปด้วยกันจึงต้องร้างลา
ทำใจยอมรับด้วยน้ำตา……สิ่งที่เราค้นหามันต่างกัน