วันจันทร์ที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2555

ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง


ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง

แม้จะทำให้เจ็บบ้างเป็นบางหน

เพราะฉันรู้ดีในความรูสึกของคน

ที่ไม่รักแล้วจะรั้งไว้ทำไม

ใครว่าเวลาเปลี่ยนใจคน ไม่ใช่เพราะคนเหรอ ?? ที่เปลี่นใจ

รักเธอ เธอคนนี้ ทุกอย่างที่มี...ยินดีจะให้

เพราะความรัก...ที่กลั่นออกมาจากหัวใจ

คือการมอบให้...แม้ไม่ได้อะไรกลับคืน

เมื่อใครบางคนได้เดินจากไป


เมื่อใครบางคนได้เดินจากไป
แต่ก็ไม่ใช่ว่าอานาคตจะหมดไปด้วยไม่
แม้เขาไม่เหลือซึ่งความรักที่เขาเคยให้
ก็ยังเหลือไว้ ซึ่งความหวังที่เราควรมี........

เพียงต้องผ่านวันนี้ไปให้ได้
เพื่อพบอานาคตอันสดใส ของวันพรุ่งนี้
เราจะรั้งให้คนไร้ใจอยู่ก็ไม่ใช่สิ่งที่ดี
ต่อให้....ก้มลงกราบ.... รักนี้ ก็ไม่คืนกลับมา.......



อย่าซ้ำเติมตัวเองด้วยการร้องให้
เพราะน้ำตา ไม่ใช่ การต่อรอง...... ให้เขาหวนหา
ควรยิ้มเข้าไว้ หยุดเสียใจให้เขาเวทนา
เรามีค่า เกินกว่าที่คร่ำครวญ .....แค่หนึ่งคนที่จากไป

แม้สุดท้าย ใจนี้


แม้สุดท้าย ใจนี้ จะต้องเจ็บ
ก็จะเก็บ ความทรงจำ นี้เอาไว้
แม้สุดท้าย วันนี้ ไม่เหลือใคร
แต่หัวใจ ยังมีเธอ เสมอมา

จะไม่ขอ ให้เธอ กลับมารัก
แค่มาทัก เวลา ที่เจอหน้า
แม้พบเจอ เธอจะมอง เพียงหางตา
ยังดีกว่า เธอหลบหน้า ไม่มาเจอ
จะต้องเจ็บ
ก็จะเก็บ ความทรงจำ นี้เอาไว้
แม้สุดท้าย วันนี้ ไม่เหลือใคร
แต่หัวใจ ยังมีเธอ เสมอมา

จะไม่ขอ ให้เธอ กลับมารัก
แค่มาทัก เวลา ที่เจอหน้า
แม้พบเจอ เธอจะมอง เพียงหางตา
ยังดีกว่า เธอหลบหน้า ไม่มาเจอ

ไม่ได้หายไปไหนยังแอบมองจ้องเธออยู่
ขอแค่รู้เธอสบายดีไหม
ที่ไม่อาจมาให้เห็น..กลัวช้ำใจ
เมื่อเธอเมินหน้าใส่..อย่างชาเย็น

กลัวรับไม่ไหว..กับน้ำตา
ถ้าต้องไหลรินออกมาให้เธอเห็น
ต้องหลบหน้าหลบตา ด้วยความจำเป็น
ยากเย็นเหลือเกิน...คนเสียใจ

วันอาทิตย์ที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2555

"ค ว า ม รั ก ที่เรามีในวันนี้


"ค ว า ม รั ก ที่เรามีในวันนี้

อาจเป็นสิ่ ง ที่ ดี ที่ สุ ด ในชีวิต"



บางครั้งเราก็ไม่รู้ว่าความรักที่อยู่ในมือนั้นคือรักแท้

และคนที่อยู่เคียงข้างเรานั้นคือคนที่ใช่

จนถึงวันที่ความรักจากไปแล้ว

จึงได้รู้ตัวว่าคนที่เราเสียไปคือคนที่ดีที่สุด

แต่เวลาไม่อาจย้อนคืน

และอะไรก็ไม่อาจย้อนกลับไปแก้ไขอะไรได้อีก

สงสาร...หัวใจ


สุดท้าย..ก็ได้แค่เจ็บ
เพราะมัวเก็บแต่เรื่องราวที่ผ่าน
อยากจะลบเลือนเรื่องวันวาน
อาจจะใช้เวลาเนิ่นนาน..แต่อยากลืม

สงสาร...หัวใจ
ที่มัวแต่หลงไหลได้ปลื้ม
เพียงเวลาน้อยนิดที่เขาให้ยืม
อยากจะลืม..แต่กลับจำ

คงบอกไม่ได้ถึงส่วนลึก


ก็ไม่รู้จะบอกอะไรเธอได้
ความรู้สึกมากมายนั้นล้นปรี่
ค่าแห่งความชื่นชมและยินดี
มันมีมากเกินเก็บกัก - เกินหักใจ


คงบอกไม่ได้ถึงส่วนลึก
ว่ารู้สึกลึกลึกนั้นแค่ไหน
เพียงแต่รู้ว่าหมดหัวใจ
ลึกซึ้งเกินกว่าใคร ที่ผ่านมา




อย่าให้เอื้อนเอ่ย - อีกเลยนะ
เพราะเธออาจจะไม่สนใจ - ไม่เห็นค่า
แค่ทุกสิ่งที่ผ่านไปแล้วผ่านมา
คุณค่าและความหมายอาจไม่มี


ก็ขอเก็บเอาไว้ในใจ
ว่ารู้สึกมากมายอย่างไร - ถึงล้นปรี่
ขอแค่ได้บอกเธอไว้ - ในวันนี้
ว่ายินดีที่ได้รัก - รู้จักเธอ