รักเธอจน ไม่อาจรักใคร

มีความสุข ถ้าเธอยิ้ม
แต่น้ำตาเรื่อปริ่ม หากเธอร้องไห้
หัวเราะ หากเธอกำลังสุขใจ
และห่วงใย หากเธอต้องการใครสักคน

ไร้ตัวตนให้เธอเห็น
เป็นเช่นละอองจากสายฝน
แต่อบอุ่น มากกว่าใครหลายคน
และที่สำคัญ.........
...........คือรักเธอจน ไม่อาจรักใคร

ของมีค่าเพียงไหน

ของมีค่าเพียงไหน
ไม่เท่าหัวใจที่เธอให้ฉัน
มีสิ่งตอบแทนคนดีเช่นกัน
คือ.. ค ว า ม ค ง มั่ น ..มิผันแป

เราก็เป็นได้แค่คนที่รักเขา

ในโลกของความรัก เราต้องยื่นหัวใจให้กันคนละครึ่ง
เราจึงจะเรียกสิ่งนั้นว่า..รัก..ได้เต็มปาก
ไม่ว่าจุดเริ่มต้นจะเป็นอย่างไร?
แต่เมื่อต่างคนต่างเปิดใจแล้วเดินร่วมทาง
ความรักของเราต้องเท่าเทียมกัน...
ถ้าวันเวลาผ่านไป แล้วหัวใจเขายังอยู่เท่าเดิม
ก็ขอให้รู้ไว้เลยว่าต่อให้เราให้เขา
...จนหมดใจและหมดแรง...
เราก็เป็นได้แค่คนที่รักเขา
....แต่ไม่ใช่คนที่เขารัก....

ทุกๆวันฉันฝากคิดถึงเธอ

ทุกๆวันฉันฝากคิดถึงเธอ
แต่ก็ไม่­ร้ว่าเธอจะคิดเหมือนกันกับฉันบ้­างไหม
ยิ่งรู้จักกันนานมากขึ้นความรู้­สึกดีๆ
ก็มีมากขึ้นเท่านั้นที่มี­ให้เธอ
เพราะอะไรน่ะฉันถึงได้รักเธอได้­มากขนาดนี้ไม่รู้เลย ^___^

ฉันก็ยังรักเธอ.

มีแค่เพียงรักแท้ ก็คงต้องแพ้ไป ให้ไปเทียบกับใครคงไม่มีค่า
ถูกแล้วที่เธอร้างลา มันก็ต้องเป็นไป อย่างนั้น ยังจะมีรักเธอถึงแม้ต้องช้ำใจ
ฉันยังคงห่วงใยแม้เธอไม่ย้อนมา จากนี้ให้เธอรู้ว่า มือเธอนั้นจะอยู่กับใคร
ฉันก็ยังรักเธอ.

ตัดสิ้นใจถูกแล้ว

ฉันคิดว่าฉันตัดสิ้นในถูกแล้วที่เดินออกมา
พกหัวใจเทอมาด้วย..เราจากกันตอนนี้ดีกว่า
ที่เราจะจากกันไม่ได้เลย..รักคุณนะ

ที่รักเทอรุไหมฉันคิดถึงเทอเหลื­อเกิน

ใครเป็นอย่างเราบ้าง พระเจ้าสร้างให้คนบางคู่ได้รักกัน
แต่ไม่ได้สร้างให้อยู่ใกล้ๆกัน อยากเจอเธอเหลือเกิน
ความรักทางไกล มันจะกลายเป็นรักแท้ได้หรือเปล่­าน้าาา
หรือมันเป็นแค่ภาพลวงตา แต่เราทั้งคู่มีแต่ความหว่งใย
อาทรซึ่งกันและกัน มันบริสุทธิ์เหลือเกิน
เรียกว่า รัก ได้หรือเปล่า ใครช่วยบอกที