skip to main |
skip to sidebar
ความห่างจะทำให้รู้...ว่ารัก..ไหมการที่เราอยู่ใกล้กับอะไรมากเกินไปเรามักมองเห็นสิ่งนั้นไม่ชัดเจนเหมือนเสียงของหัวใจที่ไหวเต้นอยู่ในร่างกายเรายังเป็นเรื่องยากที่จะได้ยิน...คนสองคนที่อยู่ด้วยกันตลอดอาจจะทำให้เรามองไม่เห็นตัวตนที่แท้จริงของกันและกันและก็มองไม่เห็นหัวใจของตัวเองชัดเจน**++**++**บางครั้ง...เมื่อเรารักใครสักคน...เราอาจไม่รู้เลยว่า...เรารักเขาแค่ไหน...หรือเขามีความหมายกับเรามากแค่ไหนจนเมื่อถึงเวลาที่ต้องห่างไกลกัน- ความคิดถึง -ก็จะเกิดขึ้นให้เราสามารถค้นพบคำตอบเหล่านั้นได้รักแค่ไหน...มีความหมายแค่ไหน- ความคิดถึง - จะตอบเอง**++**++**
กำลังใจของความฝันเราทุกคนก็ล้วนแต่มีความฝันด้วยกันทั้งนั้นฝันอยากเป็นนู้นอยากเป็นนี่ ตัวฉันเองก็มีความฝันเหมือนกัน...... ความฝันของฉันเป็นเพียงความฝันเล็กๆๆที่แห้งแล้งและไม่รุ้ว่าเมื่อไหร่จะเติบโตสักทีแต่ฉันก้อรู้ต้นกล้าความฝันของฉันต้องอาศัยความมุ่งมั่น ทุ่มเท ใจรักและที่สำคัญ "กำลังใจ" คนเราดำรงชีวิตอยู่ได้ด้วยความฝัน ความฝันทำให้เราเกิดความพยายามและในความพยายามนั่นเอง บางครั้งเราก้อเกิดความท้อแท้และสิ่งสำคัญที่จะทำให้เราสามารถลบความท้อแท้ออกจากความพยายามนั่นก็คือ กำลังใจ....... "กำลังใจ"....ทำให้เรามีความพยายยามใหม่ ตั้งต้นใหม่กล้า...ที่จะวิ่งตามความฝันต่อไป และในตอนนี้ฉันก็ได้ค้นพบ"กำลังใจ"ของฉันแล้ว "กำลังใจ" คือ คนที่ฉันเคยมองข้าม "กำลังใจ" คือ คนที่รับรู้ว่าฉันมีความสุข "กำลังใจ" คือ คนที่อยู่กับฉันเวลาที่มีทุกข์ "กำลังใจ" .............ฉันรับรู้ได้ตลอดเวลา "กำลังใจ"ของฉัน ฉันไม่เคยจับต้องได้เลย แต่ว่าฉันสามารถรับรู้และสัมผัสได้ด้วยใจของฉันเอง ........""อยู่กับฉันตลอดไปนะ กำลังใจของฉัน และฉันจะรักษาเธอไว้อย่างดี ""........
ฉันไม่เข้าใจเลยว่า. . ."รัก" ที่เธอพูดมา. . . มีค่าแค่ไหนเพียงลมปาก หรือ พูดออกมาจากใจจริงแท้แค่ไหน. . . ทำไมไม่มาดูแลปากนะ “รัก” บอกว่า. . . รักแต่การกระทำ ที่ประจักษ์ดูไม่แน่รักจริงไหม?. . . ทำไมถึงไม่แคร์ช่วยยืนยัน. . . รักแท้ให้แน่ใจเธออย่า. . . เห็นฉันเป็นของตายเธอรู้ไหมคำว่า . . . "รัก" . . . มีความหมายมากแค่ไหนไม่ใช่บอกว่า. . . "รัก". . . แล้วทำเงียบหายไปภาษากาย กับ ภาษาใจ ต้องไปด้วยกันสงสารคนที่เธอบอกว่า. . . รักบ้างอย่าทิ้งขว้าง ให้มันเป็นเพียงความฝันถ้าคิดว่า. . . ใจยังมีรักให้กันอย่าทิ้งฉัน. . . ให้ร้องไห้อยู่คนเดียว
ความรัก...ไม่ใช่โชคชะตาถึงแม้...จะเกิดขึ้นมาจากความบังเอิญแต่ถ้า...ไม่ไขว่คว้ามา...ความรักนั้นก็อาจหลุดลอยไป…คงไม่ผิด...ที่จะคิด...แอบรักใครสักคนเพราะ...ความรัก...เป็นจุดเริ่มต้นของมิตรภาพ...และ...เพื่อนที่แสนดีการไขว่คว้าหา...ความรักมักทำได้ไม่ยากกว่า...ที่คิดเพียงแค่ยิ้มให้กัน...สักนิดก็อาจกลับไปนอนคิดถึง…ตั้งหลายวัน
ถ้า ณ วันหนึ่ง เรารักคนที่มีแฟนแล้ว . . .ก็คงหวังเล็ก ๆ ให้เขาเปลี่ยนใจ . . . มารักเราบ้างถึงจะรู้สึกผิด . . . ที่คิดแย่งเขามาแต่ก็อยากจะเป็นตัวเลือก . . .ไม่ผิด . . . หากเราจะรักใครสักคนไม่มีใครสามารถห้ามใจใครได้แต่จงทำใจ . . . และเผื่อความเสียใจไว้ด้วยหากกล้าที่จะรัก (ทั้งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้)ก็อย่ากลัวที่จะเสียใจ . . .ถ้าเขาเลือก ก็ยินดีด้วย . . .แต่ ถ้าเขาไม่เลือก . . . อย่าโทษว่าเราไม่ดี หรือใครผิดถ้าผิดคงผิดที่เวลา . . . ที่ทำให้เราเจอกันช้าไปคนดีไม่จำเป็น . . . ต้องสมหวังในความรักเสมอไปไม่มีใครที่ดีบริสุทธิ์ . . . หรือเลวบริสุทธิ์ถ้า ณ วันหนึ่ง . . . เรารักคน 2 คนและถึงเวลาที่เราต้องเลือก . . .จงปล่อยไปตามหัวใจแล้วเลือกในสิ่งที่เราต้องการ . . .เลือกคนที่ได้ใจเราไป . . . ให้ตัวมันตามไปอยู่ด้วยเพราะเมื่อใดที่หัวใจ กับตัวมันแยกกันอยู่ . . .ตัวมันจะอยู่อย่างซังกะตาย. . . เพราะมันไม่มีชีวิตจิตใจเรื่องความรักไม่มีใครถูก ไม่มีใครผิด. . . ระหว่างคน 3 คน ต้องมีคนหนึ่งที่เสียใจเสมอแต่เสียใจแค่หนึ่งคน ดีกว่าเสียใจทั้ง 3 คน. . . ไม่มีคำว่าสงสารถ้าจะสงสาร . . . ควรสงสารตัวเองก่อนถามตัวเองซิว่า . . . คบด้วยความสงสารแล้วเรามีความสุขมั๊ย?ไม่มีคำว่ายุติธรรม . . .คนมาก่อนไม่จำเป็น . . . ต้องได้ครอบครองคนมาทีหลังไม่จำเป็น . . . ต้องเสียสละชีวิตเป็นของเรา . . . จงเลือกเองแล้วจะได้ไม่โทษใครเรามีสิทธิ์ที่จะเลือก (ตราบเท่าที่เรายังไม่มีครอบครัว)อย่ารักใครทั้งหมด . . .เหลือความรักให้ตัวเองบ้าง . . . แม้สัก 1% ก็ยังดีเผื่อใจไว้บ้าง ในวันที่ต้องเสียใจหากกล้าที่จะรัก . . . อย่ากลัวกับคำว่าเสียใจไม่มีความแน่นอนในใจคนความรักไม่มีใครถูก ไม่มีใครผิดไม่มีความถูกต้อง หรือ ไม่ถูกต้องไม่จำเป็นต้องมีความยุติธรรมไม่จำเป็นว่า . . . ใครมาก่อนมาหลังเราไม่สามารถบังคับใจใคร ให้รัก หรือ ไม่รักเราได้และ ใคร ก็ไม่สามารถบังคับใจเราได้เช่นกันคนรัก . . . ไม่ใช่สิ่งของเขามีขา และเราไม่สามารถผูกมัดเขาไว้ได้ด้วยเชือกแต่มัดไว้ได้ด้วยใจ อย่าล้อเล่นกับ ความรัก...มิฉะนั้น ความรักจะล้อเล่นกับเรา เหมือนกัน
หากหัวใจคนเราบังคับได้ ก็คงดีในวันนี้ฉันคงไปมีคนที่ดีกว่าฉันคงไม่ต้องมานั่งเสียเวลาร้องไห้กับเรื่องบ้าๆ อย่างทุกวันแต่เพราะฉันยังรักเธอยังอยากเจอเธอ อยากให้เธอเข้าใจฉันฉันไม่ได้ทำเหมือนว่าตัวเองสำคัญแค่อยากให้เธอนั้นสนใจกันบ้างก็ยังดีถึงเธอไม่สนใจฉันก็ไม่ไป ฉันยังยืนตรงที่นี้ที่ที่ส่งความห่วงหาถึงเธอ ทุกวินาทีที่ที่คนตรงนี้ยังรักเธอหมดหัวใจ
อย่าทำเหมือนเธอสำคัญเธอก็รู้ว่าสำหรับฉันเธอนั้นมันไม่ใช่อย่าทำตัวมีปัญหา อย่าทำเหมือนว่าฉันต้องสนใจต่อให้เธอดีแค่ไหน คำบางคำที่เก็บไว้ก็ให้ไม่ได้อยู่ดีถึงไม่มีเขาเดินเข้ามาเธอที่ยืนตรงหน้า ก็ยังเป็นเพื่อนกันในวันนี้อย่าทำเหมือนสำคัญ หยุดทำให้ฉันเลือกเธอสักทีเมื่อเธอเองก็รู้แก่ใจดี ว่าไม่มีวันอย่ามอง แล้วทำเหมือนว่าฉันผิดแค่ฉันไม่เคยคิด รักเธอสักนิด ก็แค่นั้นถ้าบอกว่าใกล้ แล้วทำให้เธอคิดไกลไปวันๆงั้นก็ออกห่างจากฉัน ถ้ายังพูดว่ารักกัน ก็ไม่ต้องกลับมา
ใจเจ้ากรรมมันดันไม่รักเธอไม่เบื่อบ้างรึไง ที่ฉันเอาแต่ใจอย่างนี้ไม่เหนื่อยบ้างรึคนดี ที่ฉันย้ำทุกที ว่าไม่เคยห่วงหาไม่ทรมานจริงๆรึไง ที่ฉันบอกใครต่อใคร ว่าเธอไม่เข้าตาไม่เสียใจที่ฉันรักเขามากกว่า ที่ฉันไม่เคยให้เวลากับสิ่งที่เธอทำเลิกพยายามแล้วไปรักคนอื่นเถอะเธอเพราะฉันที่เธอเฝ้าละเมอ คือคนที่ทำให้เธอเจอแต่ความเจ็บช้ำต่อให้มากกว่านี้ ต่อให้ทุ่มเท ต่อให้เธอดี ฉันก็ไม่จดจำและฉันไม่ได้อยากใจดำ แต่เป็นเพราะใจเจ้ากรรมมันดันไม่รักเธอ
ในค่ำคืนที่เหน็บหนาวแอบมองดวงดาวคนเดียวเสมอ...เฝ้ารอสักวัน สักคน ผ่านมาพบเจอคอยเคียงข้างหนุนตักเธอ...ช่วยนับดาว^^ในค่ำคืนแห่งความฝัน..ในฤดูกาลที่เวียนผ่านมาเสมอ..ในทุกๆวันที่ฉันเฝ้ารอเธอมีความสุขเสมอเพราะมีเธออยู่ในใจ^^
ถ้าโลกนี้ไม่มีความรัก...ความหมายของการที่เราหายใจคงน้อยลง อิอิถ้าโลกนี้ไม่มีความรัก...เราก็คงอยู่อย่างไร้ความหมายเพราะการที่เราได้อยู่หรือได้ทำอะไรเพื่อคนที่เรารักมันมีความหมายยิ่งกว่าการทำอะไรเพื่อตัวเอง^^เมื่อเรารักใครสักคนเราก็ควรรักเค้าให้มากขึ้นและมากขึ้นกว่าเดิม....คงจะไม่มีอะไรดีเท่ากับการได้ดูแลชีวิตตัวเองเพื่อที่จะได้อยู่ดูความเป็นไปของชีวิตของคนที่เรารัก..^^รักตะเองที่สุดขอบคุณที่รักกัน
ถ้าฉันบอกว่า"รักคุณ"จะทำให้โลกนี้อุ่นขึ้นบ้างไหมในโมงยามที่ความเหงาเป็นเงาของใจฉันให้เธอได้แค่ความห่วงใยที่พอมีอย่าช่างเหงาเกินไปนัก......เพราะยังมีคนให้แนบตักอยู่ที่นี่จะโอบกอดเธอไว้ด้วยเยื่อใยที่แสนดีหากน้ำตาล้นปรี่หัวใจดวงนี้จะซับมัน^^
เมื่อพูดถึงความรักแล้วหลายๆคนคงไม่มีคนไหนที่ไม่รู้จักคำๆนี้อยู่ที่ว่า รัก ที่คุณเจอนั้นเป็นเช่นไรความรักคือเวลา ความรักคือความเข้าใจกว่าที่คนเราจะรักกันได้ฉันเชื่อเสมอว่าเวลาทำให้คนได้รักกัน^^ความรักสอนให้รู้จักคำว่า คิดถึง ที่มากกว่าคิดถึงความรักสอนให้รู้จัก ความเข้าใจ ที่มากกว่าเข้าใจความรักสอนให้เราเชื่อใจและไว้ใจกว่าที่คนเราจะรักกันได้นั้นต้องมีองค์ประกอบหลายๆอย่างความรักแน่นอนต้องขึ้นอยู่กับคน 2 คนรักจะเป็นรักที่สมบูรณ์ไม่ได้ถ้าเรา "ไม่ได้รักกัน"และสำหรับคุณหล่ะ ความรักของคุณเป็นเช่นใดจงทำวันทุกวันให้มีความหมาย^^ความรู้สึกที่มีให้คงไม่ต้องบอกนะเรารับรู้ด้วยใจคิดถึงที่สุดเลย รู้บ้างไหมอยากกอดๆ ที่สุดเลย^^
วันที่จับมือกัน เธอกับฉันนั้นลืมบ้างไหมว่าเมื่อไหร่จำอะไรได้บ้างไหม ว่าสุดท้ายอะไรที่ทำให้ได้พบกันแล้วใครรักใครก่อน ไม่รู้ว่าเรารักกันเมื่อไหร่แต่ความรู้สึกของฉันวันนั้นเท่านั้น ( มันได้ตอบคำถาม )บอกกับฉันว่าเธอคนนี้ ( อยู่กับฉันบนโลกใบนี้ )และนับตั้งแต่นาทีตรงนั้น ที่ฉันเพิ่งรู้ว่ารักเธอก็อยากให้รู้ว่านับตั้งแต่วันนั้นทุกวินาทีของฉันบอกกับฉันว่าโลกนี้มีเธออยู่เพราะฉันไม่เคยรู้สึก อะไรมากมายเท่านี้อยากให้รู้แม้จะอยู่ห่างไกลถึงแม้จะอยู่ตรงไหนถ้าโลกนี้นั้นมีแค่ใครสักคนหนึ่ง ให้คิดถึงกันทุกวันจะทำให้หมดคำถาม ...ตลอดไปอยู่ด้วยกัน และอยู่ข้างข้างกัน บนโลกใบนี้อยู่ด้วยกัน และอยู่ข้างข้างกัน ... ตลอดไป^^
คำว่ารักคำเดียวกัน...อาจมีความหมายต่างกันหากความรู้สึกของคนที่พูดมานั้นต่างกันเมื่อใครสักคนพูดคำว่ารัก...ด้วยตวามรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองคำๆนี้ก็จะกลายเป็นคำที่มีพลังที่ยิ่งใหญ่แปลเปลี่ยนคืนวันที่หัวใจเศร้าหมองให้เป็นวันที่สดใสคำว่ารักคำเดียวกัน...เพียงแค่ไม่ได้ถูกเปล่งออกมาจากที่เดียวกัน...ก็มีความหมายต่างกันมากมายเหลือเกินเมื่อเราจำเป็นต้องพูด...เราต้องคิดเสมอว่า...คำๆนี้มีอิทธิพลต่อคนฟังมากมายเสมอจงใช้เวลาเพื่อคิดให้ดี ให้มั่นคงก่อนที่จะพูดเมื่อต้องบอกรักใครสักคนอย่าพูดออกจากปากให้พูดออกจากหัวใจ^^
ความรู้สึกดี-ดี...เกิดขึ้นทุกทีที่เธออยู่ใกล้ถึงบังเอิญบ้างตั้งใจบ้างต่างความเป็นไป...แต่ความรักยังเคลื่อนไหวในดวงตา- -ในท่าทีที่เงียบเฉย...เธอคงไม่รู้เลยว่าใครห่วงหาฉันยังพอใจเพียงได้เก็บเธอไว้ในสายตาแค่เธอผ่านมา วันเวลาก็มีค่ากว่าทุกวัน^^
ความรักนั้นมักถูกมองว่าเป็นเรื่องใหญ่ที่สุดอย่างหนึ่งในชีวิตจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่ทุกคนจะให้ความสำคัญกับมันมากเป็นพิเศษและพยายามสืบเสาะหาใครคนนั้นที่จะมาเป็นคู่ชีวิตเพื่อที่จะมาร่วมสร้างความสุข เสียงหัวเราะ มอบรอยยิ้มมอบสิ่งดีๆ ให้แก่กัน สร้างอนาคตที่สดใสใช้วันคืนและแบ่งปันความสุขความทุกข์ที่มีร่วมกันเมื่อถึงวันนั้นเราจึงต้องพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้มันอยู่กับเราไปนานๆแต่ความรักมันก็เหมือนเรื่องอื่นๆ ในชีวิตที่เราได้แต่ทำให้ดีที่สุดเท่านั้นรักกันให้ดีๆ ทำแต่สิ่งดีๆ พูดแต่สิ่งดีๆ มอบแต่สิ่งดีๆ ให้คนที่เรารักแต่มันจะลงเอยอย่างไรก็เป็นเรื่องของอนาคตที่ไม่อาจกำหนดผลได้จะสมหวังหรือผิดหวังก็เป็นเพียงสิ่งที่สามารถจะเกิดขึ้นได้ทั้งสองทางเราคงไม่อาจไปทัดทานอะไรได้หากเขาเป็นคนที่ใช่...สุดท้ายมันก็คือใช่แต่หากเขาไม่ใช่...จะยื้ออย่างไรก็คงอยู่กับเราได้ไม่นานนักกับคำถามที่ว่าความรักมักเริ่มต้นด้วยความสุข และจุดจบจะต้องเศร้าจึงไม่ใช่เรื่องจริงเสมอไป…
รักฉันอยู่หรือเปล่าหรือแค่มองดูว่าเราเข้ากันไม่ได้เหตุผลที่เธอมาหากันเพราะเหตุใดคนๆ นี้มีค่าพอแก่ใจเธอบ้างไหมคนดีอยากจะถามว่ารักแท้ หรือแค่เหงาหรือฉันเพียงพรมบางเบาให้ก้าวผ่านวันนี้อะไรเป็นสิ่งที่ยืนยันว่ารักแน่ในตัวเธอที่มีถ้าแค่คำพูดของเธอเท่านี้คงไม่พอ
ในทุกขณะที่ทำอะไรต่ออะไรมากมาย มีบ้างครั้งที่เหนื่อยสุดๆท้อแท้สุดๆ และคิดว่าไม่ไหวแล้ว คิดว่าจะหยุดและพอแค่นั้นแต่ก็ไม่เคยที่จะคิดว่าไม่ไหวเลยสักครั้ง กำลังใจจากตัวเองมันเป็นสิ่งผลักดันให้ยืนหยัดต่อสู้ มาตลอด ข้อคิดดีๆ จากข้อความต่างๆที่ได้อ่าน คำพูดที่ให้กำลังใจจากเพื่อนและครอบครัว ก็ผลักดันให้สู้มาเสมอ ไม่มีคำว่าไม่ไหว เพียงแต่ขอพัก สักนิ๊ดหนึ่งน่ะ
หนึ่งคำ.....มาจากความรู้สึกทั้งหมดที่มี...อีกหนึ่งคำ....มาจากความรู้สึกผิดในสิ่งที่ทำ..." รัก "คำนี้จะมากด้วยความหมาย......ถ้าออกมาจาก "หัวใจ" ...จริงๆ..เอ่ยคำๆนี้ ให้คนของใจ มากแค่ไหนกัน?บางคนเก็บไว้.....ทั้งๆที่อีกฝ่ายต้องการที่จะได้ยิน...บางคนบอกบ่อยเกินไป...จนอีกฝ่ายรู้สึกว่า ง่ายเกินบอกรักแค่ไหนกัน ถึงจะพอดี...คิดว่า.....คงต้องดู"คนของใจ"เป็นสำคัญความใส่ใจในตัวเขาทั้งการกระทำและความรู้สึก.......จะทำให้เรารู้จักเขาเป็นอย่างดี...และก็จะรู้ว่าเราควรจะบอกรักได้บ่อยมากแค่ไหน ?บางทีความใส่ใจเล็กๆน้อยๆ..ที่หลายคนมองข้ามไปอาจกลายเป็นส่วนที่ทำให้เขาประทับใจในตัวเรา...แบบไม่มีวันลืมก็ได้..." ขอโทษ "คำนี้เป็นคำที่สามารถสานสายสัมพันธ์ได้อย่างน่าอัศจรรย์ไม่เข้าใจกัน....ขอโทษเพื่อปรับความเข้าใจกัน...เข้าใจผิดกัน...ขอโทษพร้อมอธิบาย...ไม่ใช่คำแก้ตัวเช่นกันกับคำว่ารัก..ถ้าออกมาจาก"หัวใจ"จริงๆถ้าไม่บอกบ่อยครั้ง....จนเกินความพอดี กลายเป็นความผิดซ้ำๆถ้าไม่เคยเอ่ยออกมาเลย.....เพราะทิฐิที่มีต่อกัน...ฉันรู้แต่ว่า.....ถ้าฉันทำให้เขาโกรธ......ฉันจะขอโทษ.....และอธิบายให้เข้าใจ...ฉันจะพูดเพื่อความเข้าใจกัน........ฉันจะพูดเพื่อความรักของเรา....กว่าจะคบกันมาได้นานและรักกันได้ถ้าต้องจบลงเพราะเรื่องเดิมๆ แต่ละเลยที่จะปรับความเข้าใจกันคงต้องถามตัวเองแล้วว่านี่เราไม่ได้รักเขาหรือ...เราไม่ได้ใส่ใจความรักของเราเหรอเพียงแต่พูดคำว่า"ขอโทษ"พร้อมกับ"คำอธิบาย"ไม่กี่ประโยคทำไม่ได้เหรอไง ??ความผิดที่มากมาย..และเราก็รู้สึกผิดมากเช่นกันนั้นบางครั้งก็สามารถแก้ได้ด้วยคำว่า"ขอโทษ"เพียงคำเดียวหากเอ่ยคำว่า"ขอโทษ" แล้วได้รับโอกาสแก้ไขความผิด!!ลงมือแก้ไขซะนับตั้งแต่วินาทีนั้น .. ก่อนที่มันจะสายเกินไป !!จนคำว่า "ขอโทษ" มันไม่มีความหมาย และไม่ได้รับ "การให้อภัย" อีกเลย...ขึ้นอยู่กับแต่ละคนแล้วว่า...จะใช้คำว่า "รัก" และ "ขอโทษ"ให้ "มากค่า" แค่ไหน... ระหว่างใจ 2 ใจ ...ให้บ่อยครั้งมากแค่ไหน...ในช่วงเวลาที่คบกันแต่เชื่อเถอะว่า...คำ 2 คำ นี้.......ให้ผลทางบวกระหว่างคน 2 คน ได้เป็นอย่างดี..
วันนี้เป็นอีกวันแล้วสินะที่ได้พบและคุยกับเธอแต่ในความรู้สึกของฉันมันเหมือนกับว่าเรากำลังเหินห่ างกันไปแต่ก็ใช่สิว่าวันวานกับวันนี้มันแตกต่างกันเมื่วานนี้...วันที่เธอเหงาเรายังพูดคุยเรายังหัวเราะ...ยังสนุกเรายังจับมือเดินไปด้วยกันแต่วันนี้...วันที่เธอมีเพื่อนเธอก็แทบจะลืมฉันคนนี้ในคำพูดของเธอมันเหมือนว่าเธอแบ่งเพียงถ้อยคำเล็กๆมาทักทายกันในสายตาของเธอมองฉันแค่ผ่านไปเธอแบ่งเพียงเศษเสี้ยวพื้นที่เล็กๆในหัวใจที่เหลือจากเพื่อนๆ..คนสำคัญของเธอมาให้ฉันฉันไม่ได้โกรธเธอหรอกนะ...คนดีฉันเพียงแค่น้อยใจและหวังเพียงซักวันหนึ่งเธอจะมารับรู้และเข้าใจถึงความรู้สึกที่ฉันมีอยู่บ้างแต่ฉันก็รู้ตัวดีว่าฉันมีค่าแค่เพียง"วันที่เธอเหงา"...เท่านั้นเอง...ที่รักเมาจนลืมเค้าทุกทีเลยน๊ะ
ฉันไม่รู้ว่าเธอร้องไห้เพราะใคร..ถ้าเพราะฉัน..
ฉันอยากให้เธอหยุดร้องและเช็ดน้ำตานั้นซะ...*ความรักของฉันมันมากกว่าที่ฉันจะลืมเธอได้.
รักของฉันไม่มีอะไรมาทำลาย..ฉันยังอยู่ตรงนี้อยู่ที่เดิม*วันนี้ฉันหยุดเดินเพื่อคนที่ฉันรัก..
แต่ก้อไม่ได้หมายความว่าความรักของฉันที่มีให้เธอจะหมดไป*มันไม่เคยน้อยลง..ฉันยังคงเลือกที่จะอยู่บนถนน
เส้นเส้นนี้..เส้นที่เธอบอกว่ามันเป็นเส้นขนานต่อจากนี้..การกระทำของฉันเธอจะเห็นว่ามันเหมือนเดิม..
ความฝันความหวังนั้นมั้นยังคงอยู่..ไม่เปลี่ยนแปลง " เราจะรักกันตลอดไป " คำบางคำในสัญญาอาจจะเปลี่ยนไปแต่ความหมายยังคงเดิม " ฉันจะรักเธอตลอดไป " สามีที่รัก
ไม่อยากเป็นแค่ใคร...ที่ซ้ำซ้อนหลากหลายเรื่องราว...เวลาหมุนไป...มานั่งนึกย้อนดูแล้วน่าขันปมที่แก้ไม่ตก...ล้วนเกิดจากหัวใจส่วนเรื่องง่ายๆที่แก้ได้...มักมาจากสมองหัวใจมักสั่งให้ทำเรื่องที่สมองไม่เห็นด้วยแต่คนเราก็ยังมักจะเชื่อฟังหัวใจมากกว่าเสมอทั้งที่รู้ว่านั่นอาจก่อให้เกิดปัญหาแต่ก็ยอมให้เกิดปัญหา...และพอใช้สมองมาตรองดูก็พบว่ามันเป็นเพียงเรื่องน่าหัวเราะฉันอาจจะมาพบเธอช้าเกินไปเพราะวันที่ได้เจอ...เธอก็มีเจ้าของยังจำได้นะ...วันที่เธอมาเล่าว่ารักเขาแค่ไหนหรือแม้แต่วันที่เธอมาบอกว่าเขาไม่ใส่ใจฉันก็ยังไม่เคยลืม...จนมาวันนี้...มาบอกว่ารักกันฉันได้แต่นั่งร้องไห้....ทั้งที่หัวใจก็ตรงกันแต่ฉัน...ไม่อยากซ้ำซ้อนกับใครเพราะเรื่องราวของเธอสองคนยังจบไม่สนิทที่พวกเธอสองคนทำมันค้างคารู้ไหมแล้วจะให้ฉันทำอย่างไรแทรกเข้าไปเป็นมือที่สาม...หรือจะให้ถอยกลับออกมาแล้วหันหลังจากไปไม่เกี่ยวกับที่ว่าตอนนี้เธอรักใครเพราะอย่างไรเธอยังเป็นกรรมสิทธิ์ของเขาถึงแม้วันนี้เขาจะไม่แคร์เธอแล้วหรือตอนนี้เธอจะมีหัวใจสำหรับฉันคนเดียวแต่พวกเธอ...ก็ยังคงมีสถานภาพเป็นของกันและกันเธออาจจะไม่เข้าใจและบอกกับฉันว่าสำหรับเธอ...เขาไม่มีตัวตนแล้วเธอเลือกฉัน.....และรักฉันแต่โปรดเข้าใจได้ไหมที่ฉันเรียกร้องเพราะอยากรักเธอได้อย่างสนิทใจหากเลือกฉัน...??ก็จัดการเรื่องระหว่างเธอสองคนให้เรียบร้อยฉันพร้อมจะรอให้ถึงวันนั้นแต่อย่าบีบบังคับให้ฉันเป็นเพียงแค่ใคร...ที่มาทีหลังและทำให้ทุกคนเห็นฉันเป็นเพียง...คนที่เข้ามายุ่งกับคนมีเจ้าของ...สมองสั่งฉันให้ถอยกลับนานแล้วแต่หัวใจดื้อดึงบอกให้อยู่ต่อวันนี้...ตอนนี้...ก็รู้ใช่ไหมว่าฉันเลือกเชื่อฟังหัวใจ...น่าหัวเราะ...เพราะตอนนี้แม้จะเลือกทางเดินได้แต่ฉันกลับไม่กล้าพอจะเดินต่อไปเพราะไม่อยากมีรัก...ที่ซ้ำซ้อนไม่อยากเป็นเหมือน...ตัวสำรอง...อยากเป็นแค่เพียงหนึ่งเดียวของเธอ...
หนึ่งความรู้สึกปวดร้าว กับหนึ่งเรื่องราวที่ทำให้เศร้าปร่วนปร่า
ผู้หญิงหนึ่งคน...กับหนึ่งหยดน้ำตาและอีกหนึ่งความรู้สึกมีค่า..ที่เสียไป
จะเสียใจ..เสียน้ำตา..ก็เท่านั้น แต่เสียความผูกพันที่มีให้กันมันหวั่นไหว
จะเสียสิ่งมีค่า..เสียน้ำตา..ก็เสียไปเพราะยังเจ็บไม่เท่ากับเสียใจ..ที่เสียเธอ .
.เจ็บแล้วต้องจำ.. เจ็บแล้วต้องย้ำให้ยิ่งจำอยู่เสมอ หากมีเจ็บ..อีกกี่ครั้งที่ต้องเจอ
จะต้องไม่เจ็บเพราะเธอ..แน่นอน
โลกกว้างเกินไปหรือใจเราแคบเกิน วันเวลาที่ผ่านมา ชั่วระยะเวลาหนึ่งของชีวิต ผู้คนมากมายผ่านเข้ามา บางคนผ่านมา เพียงเพื่อจะผ่านไป แต่บางคนกลับไม่เป็นเช่นนั้น.. จากคนแปลกหน้า กลายเป็นคนรู้จัก คนคุ้นเคย ล่วงเลย ไปถึงกลายเป็นคนรักกัน เวลาเปลี่ยนสถานการณ์เปลี่ยน สถานภาพทางความรู้สึกของเราก็อาจมีการเปลี่ยนแปลง ตามไปด้วย บางคนยังคงความเป็นคนแปลกหน้า ยังรักษาระยะห่างของการเป็นคนรู้จัก คนคุ้นเคย หรือคนรักกันไว้ได้อย่างคงที่... บางคน เปลี่ยนแปลงจากคนแปลกหน้า กลายเป็นคนคุ้นเคย...จากคนเคยคุ้น กลายมาเป็น คนรักกัน .. ทำลายระยะห่างของความรู้สึกให้สั้นลงอย่างรู้สึกได้.. .และเมื่อนั้น เรื่องราวดี ๆ สวยงามทางความรู้สึกจึงเกิดขึ้น .. แต่ในทางกลับกัน..ระยะห่างของบางคน อาจห่างไกลออกไป จนสุดหูสุดตา จากคนเคยรัก คนเคยคุ้น กลายเป็นแค่คนเคยรู้จัก .. กลายเป็นคนแปลกหน้าทางความรู้สึกไป .. แน่นอนว่า ระยะห่างของคนรู้จัก กับ คนรัก ย่อมไม่เท่ากัน เป็นแน่.. แต่นั่นแหละ ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปได้เสมอ.. ฉันเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของเวลา พอกับเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของความรู้สึก.. ไม่มีมาตราวัดใด ๆ ที่จะใช้วัดระยะห่างของความรู้สึกได้ และระยะห่างในแต่ละสถานภาพทางความรู้สึกในแต่ละคน ก็คงจะไม่เท่ากัน..เราระบุชัดไม่ได้ว่า 1 เท่ากับ 1 ในความรู้สึกของอีกคน 1 ในความรู้สึกของคนหนึ่ง อาจจะเป็น 100 ในความรู้สึกของอีกคนก็เป็นได้. .และในเมื่อการคบหากันเป็นปฏิสัมพันธ์ของคนสองคน เราจึงมองเห็นความไม่ลงตัว เห็นระยะห่างที่ไม่เท่ากัน ของคนสองคนได้เสมอ..กับคนบางคน เราอยากเป็นมากกว่าคนรู้จัก เราก็จะพยายามที่จะทำ ให้ระยะห่างของเรามันสั้นลง กับคนบางคน เราอยากเป็นน้อยกว่าที่เป็นอยู่เราก็จะพยายามที่จะทำ ให้ระยะห่างของเรายาวไกลออกไป..แต่กลับบางคน เรากลับอยากจะรักษา ระยะห่าง ตรงกลาง ไว้ให้คงที่ ไม่ให้ห่างหาย จางหนี หรือ เข้ามาใกล้จนเรารู้สึกอึดอัด.. เคยรู้สึกใช่ไหมว่า .. ขณะที่เราเดินเข้าหา บางคนกลับกำลังเดินหนี กับบางคนเรากำลังเดินหนี บางคนกลับเดินตาม... กับบางคนเราก็ต้องการระยะห่างประมาณหนึ่ง ไม่ต้องใกล้มาก แต่ไม่ต้องการห่างหายไปไหน.. ขณะที่บางคนวิ่งตาม ล้มลุกคลุกคลาน และเจ็บปวด กับระยะห่างของอีกคนที่ทิ้งไว้ตรงหน้า และขณะเดียวกัน กับที่อีกคนก็วิ่งหนี โดยไม่คิดจะหันกลับมามองความเจ็บปวด ของอีกคน อะไรก็เกิดขึ้นได้กับความรู้สึกคน.. เหนื่อยแสนเหนื่อย ล้าแสนล้า แต่สุดท้ายก็ยังพยายาม พยายามที่จะยื้อยุดฉุดดึงอยู่เช่นนั้น บางคนปล่อยความรู้สึกของอีกคนไว้บนความห่าง ห่างจนลับตา .. ไม่เคยหันกลับมามองหรือรับรู้ความเป็นไปของอีกคน .. ไม่เคยรับรู้ว่า ระยะห่างที่เขาทิ้งไว้อีกคนมันสร้างความเจ็บปวด ได้ประมาณไหน แต่ก็มีบางคนที่เหนื่อยล้ากับระยะห่างที่พยายามรักษาไว้ เพียงแค่นั้น ไม่ต้องห่างไป แต่เข้าใกล้กว่านี้ไม่ได้.. ต้องการเพียงเส้นขนานที่ไม่มีทางมาบรรจบ... การทำลายระยะห่างของคนสองคนอาจไม่ใช่เรื่องยาก แต่ก็ไม่ได้ง่ายดายนักสำหรับอีกหลาย ๆ คน...บางคนพยายามมาเกือบทั้งชีวิต ..ระยะห่างที่ว่าก็ยังคงห่างอยู่เช่นเดิม..ขณะที่บางคนอยู่นิ่ง ไม่วิ่งหนี ไม่วิ่งตาม ปล่อยทุกอย่าง! ให้เป็นหน้าที่ของเวลา ไม่เรียกร้องให้เกิดความคาดหวัง ไม่ปล่อยละเลยจนเหมือนชาเฉย. ..ระยะห่างนั้นกลับขยับเข้ามาใกล้ราวปฏิหาริย์ เอาใจช่วยสำหรับคนที่กำลังพยายามเดินเข้าหา ให้อีกคนหันกลับมามองบ้าง ระยะห่างจะได้สั้นลง พยายามต่อไป เพราะวันหนึ่งคุณอาจรู้สึกว่าความพยายามของคุณมิได้ไร้ค่า ร้องขอสำหรับคนที่กำลังเดินหนี ให้หันกลับมามองความรู้สึกของอีกคนบ้าง เพราะบางทีคุณอาจจะสูญเสียอะไรดี ๆ ไปเพราะระยะห่างที่คุณทิ้งไว้ให้อีกคน เห็นใจกับการรักษาระยะห่างให้คงที่สำหรับบางคน เพราะบางที มันก็ทรมานมากกว่า การพยายามเดินเข้าใกล้หรือห่างหนี..เสียอีก.. แล้วคุณเล่า เคยนึกย้อนกลับมามอง ระยะห่าง ของคุณกับผู้คนรอบตัวกันบ้างไหม ..เคยรู้สึกไหมว่า บางที ความห่างไกล กับ ระยะห่างของความรู้สึก กลับเป็นตัวแปรผกผันกัน เคยรู้สึกได้ถึงระยะห่างทั้งที่ตัวอยู่ใกล้ๆ หรือรู้สึกใกล้กันแล้วทางความรู้สึกทั้งที่ตัวอยู่แสนไกล กันบ้างไหม.? เคยคิดกันบ้างไหมว่า ระหว่างคนพยายามเดินหนี คนที่พยายามเดินตาม และคนที่พยายามยังไงระยะห่างกลับ! เท่าเดิม คนไหนเจ็บปวดไปกว่ากัน....หรืออาจเป็นเพราะ
โลกกว้างเกินไปหรือไม่หัวใจเราแคบเกิน
วันนี้อาจเป็นแค่วันธรรมดาที่แค่..ผ่านมา..แล้ว..ผ่านไป..ดวงอาทิตย์ขึ้นและลาลับสุดขอบฟ้าไกลไม่มีความหมายอะไรอย่างวันที่ผ่านมาแต่สำหรับฉันให้เป็นแค่วันธรรมดาคงไม่ได้เพราะหัวใจฉันไม่ได้คิดอย่างนั้นวันนี้เป็น..วันสำคัญ..ของ..คนสำคัญที่ฉัน..ไม่เคยจำ..แต่ก็..ไม่เคยลืม..
วันนี้เป็นวันเกิดพี่วินขนมคงไม่มีอะไรจะให้นอกจากจะบอกพี่วินว่าขอให้พี่วินมีความสุขขอให้คุณพระคุ้มครองพี่วินตลอดไปปีนี้คงไม่มีไรให้เหมือนทุกๆปีแต่ขนมวันนี้หรือวันไหนๆเราก็พี่น้องกันตลอดไปเน๊อะ
"เมื่อคนเรารักกัน"ไม่ต้องคิดว่า..ถ้าเชื่อเขาแล้วเราจะโง่ในสายตา..ใครๆไม่ต้องคิดว่า..ถ้าเปิดหูเปิดตารับฟังจากปากชาวบ้านเป็นการฉลาดไม่ต้องคิดว่า..ถ้าเชื่อว่าเขารักเราคนเดียวเป็นเรื่องโง่ไม่ต้องคิดว่า..ถ้าให้โอกาสเขาเรื่อยๆเป็นเรื่องโง่ไม่ต้องคิดว่า..ถ้าตั้งกฎเกณฑ์ต่อกันแล้ว..เป็นเรื่องฉลาด"เมื่อคนเรารักกัน"ไม่ใช่เล่น..หมากรุก..ที่ต้องมองเชิงกันก่อนไม่ใช่เล่น..วิ่งไล่จับ..คนหนึ่หนีคนหนึ่งวิ่งตามไม่ใช่เล่น..ซ่อนหา..ต้องตามจิกตามหาตลอดเวลาไม่ใช่เล่น..โยนเหรียญ..ต้องเดาสุ่มว่าจะออกหัวหรือก้อย"เมื่อคนเรารักกัน" เราไม่ต้องทดลอง Action = Reaction"เวลา"..เราให้เขาไป..ไม่จำเป็นต้องสั่งให้รีบกลับ <<<( ฉันทำไม่ได้ )เวลาเขาโมโหใส่..ไม่จำเป็นต้องโมโหกลับ <<<<ฉันทำไม่ได้ (แต่จะพยายาม)เวลาเขาทำไม่ดีให้..ไม่ได้หมายความว่า..เราไม่ควรทำสิ่งดีๆ ให้เขา"เมื่อคนเรารักกัน"ไม่จำเป็น..ต้องหาเหตุผลให้กับเหตุการณ์ทุกอย่างไม่จำเป็น..ต้องกลัวในสิ่งที่ยังไม่เกิด<<<<( ฉันทำไม่ได้ )ไม่จำเป็น..ต้องบอกเขาว่า "เขาคงไม่เห็นคุณค่าของสิ่งที่เขามี ถ้าเขายังไม่เสียมันไป""เพียงแค่"จำไว้ให้แน่นใจ..กับเรื่องดีๆ ที่เขาพูดจำไว้ให้อบอุ่นใจ..กับสิ่งดีๆ ที่เขาทำให้เรา"แล้วพยายาม"ค้นมันออกมา..เวลาเหงาใจค้นมันออกมา..เวลาไม่มั่นใจค้นมันออกมา..เวลาเสียใจเพราะว่า..เวลาใจเราอ่อนแอ สิ่งดีๆของ 2 คน มักจะหายไป<<< (เป็นเรื่องจิง)อย่า..อย่าปล่อยให้มันหายไป..เพราะเราอาจจะ เสียใจ..ที่เราหลงลืมเรื่องดีๆ เหล่านั้น
สิ่ ง สุ ด ท้ า ย คื อ หั ว ใ จ หากมองฉันให้ถึงหัวใจ เธอจะรู้ ...ว่าคนคนนี้ยังคงเหมือนเดิมอยู่ ไม่ว่านานเท่าใดอยากให้รู้ไม่ว่าอะไร จะเปลี่ยนผันไปสักแค่ไหนแต่สิ่งสุดท้ายที่ยังมั่นคงเสมอไป คือหัวใจที่รักเธอ
ไม่..อยาก..รักใครถ้าเค้าไม่รักตอบ ไม่..อยาก..แอบชอบมันทรมานมากรู้ไหม ไม่..อยาก...คิดฝ่ายเดียวคงเข้าใจ ไม่...ยาก..ใช่ไหมที่จะเปลี่ยนใจมา..รักกัน.
พบเธอเหมือนได้เจอสวนที่หายมีช่องว่างมากมายในใจฉันนี้รอคอยอย่างแคว้งคว้างฝันกลางวันจนพบเธอช่องว่างนั้นก็เติมเต็ม
อยากหยุดเวลาทุกครั้งที่มีเธออยู่อยากย้อนเวลาไปหาความสุขของเมื่อวานที่ที่มีเธอคอยกุมมือยืนเคียงข้างคอยรับรู้ว่าใจไม่อ้างว้าง...จากนี้...เพราะมีเธอสองตากับหนึ่งใจจะไขว่คว้าเอาดวงใจของเธอมาแนบอกอุ่นความสัมพันเริ่มกังวาลหวานละมุนไอความรัก...แสนอบอุ่น...คนคุ้นนใจ
เธอกับฉันอยู่ห่างกัน..มีขอบฟ้าขวางกั้นให้ไกลห่างไม่มีเวลาดูแล...ทำได้แค่ห่วงใยบาง-บางทุกก้าวย่างยังห่วงหาและอาทรเธอคงต้องเหนื่อยหน่อยนะที่ยืนยันว่าจะรักคนอย่างฉัน...ไม่ทอดถอนทุกถ้อยคำที่บอกว่าห่วงหาอาวรณ์ทุกคำนั้นมีค่าแน่นอน..สำหรับหัวใจเหนื่อยหน่อยนะ..ที่รักคนธรรมดาอย่างฉันที่ต้องบอกอย่างนั้น..เพราะกลัวเธอหวั่นไหวฉันเองยังไม่พร้อมจะดูแลใครแค่คนธรรมดา..ที่ยังไปไม่ถึงฝันของตัวเอง
ยังรักกันอยู่ไหมนับวันความรู้สึกห่างไกลกันแบบนี้ถ้ารักหมายถึงไม่ต้อง สนใจ ใยดีไม่ต้องห่วงความรู้สึกที่มีต่อกันถ้าแบบนั้นก็ไม่ต้องรักไม่ต้องทนอึดอัดกับผู้หญิงที่ช่างฝันจะแคร์อะไรในเมื่อเธอไม่เคยมีเยื่อใยจะให้กันแค่เศษของความผูกพันแบบนั้นฉันไม่ต้องการ
ลมหายใจมีไว้เพื่อรักเธอสิ่งที่เสียใจที่สุดในชีวิตคือการที่เธอคนดีไม่เชื่อมั่นล้านความดีที่มีให้แก่กันก็ไม่อาจทำให้เธอนั้นหายหวั่นระแวงความอาทรในสายตาแสดงออกมาโดยไม่เสแสร้งฉันได้ตอบแทนมาเพียงความเคลือบแคลงแล้วฉันจะลงทุนลงแรงไปเพื่อใครที่ผ่านมาฉันเคยรักเค้าและเธอก็เฝ้าแต่จำเก็บมันไว้ฉันเคยรักคนร้อยพันจะสำคัญอะไรในเมื่อวันนี้ลมหายใจมีไว้เพื่อรัก"เธอ"
เธอเป็นคนขอให้ฉันรออย่าท้อ อย่าหวั่นไหวเรารักกันเพียงแต่อยู่ห่างไกลและขอให้ฉันเชื่อใจอีกร้อยพันแต่เธอเองที่ไม่รอเธอท้อเธอไหวหวั่นเธอเอาความเชื่อใจมาทำร้ายหัวใจกันเธอฆ่าฉันด้วยคำว่าเชื่อใจ...ไม่เป็นไรหรอกคนดีฉันคนนี้จะทำบุญกรวดน้ำให้ต่อให้ชาตินี้ชาติหน้าฉันท์ใดอย่าได้เจอะเจอกับคนหลายใจเช่นเธอ
ยังอยู่ดีไหมมันจางลงไป บ้างหรือเปล่าคืนวันที่ดี ของเรามันบางเบา หรือไม่อย่างไร. . . . . . . .กำลังใจจากเธอ "สำคัญ"และฉัน สร้างเอง ไม่ได้ห่วงว่า หากเวลาล่วงเลยไป"เธอจะลืมรักไปในสักวัน". . . . . . . .กลัวเธอมีใครเข้ามาหลงลืมคำสัญญา ที่ให้ฉันอยากบอกเธอเหลือเกิน"คนสำคัญ"ชีวิตที่มอบให้นั้น....อย่าเอามาคืนฉัน...ในวันที่เธอลืม
ไม่รู้อีกนานแค่ไหนที่ฉันจะพร้อม..มอบให้เธอได้ทุกอย่างเพราะฉันแค่คนธรรมดา..ที่อยู่อย่างเลือนลางบนเส้นทาง..มีขวางหนามมากมายฉันก็แค่คนธรรมดา..คนนึงที่ยังไม่อาจไปให้ถึงฝั่งฝันได้หากเธอรักฉัน...คงต้องเหนื่อยหน่อยนะหัวใจสัญญา..อีกไม่นานฉันจะไปกับเธอ
อยากทำอะไรมากมาย..ให้เธอชื่นใจอยากให้รู้แม้เงียบหาย..แต่ใจคือเธอเสมอไม่ต้องเหงาเพราะฉันจะอยู่เคียงข้างเธอไม่ได้ปล่อยให้เธอเดียวดาย..ลำพังเหนื่อยหน่อยนะที่รัก..ฉันมันคนธรรมดาไม่มีอะไรหวือหวาอย่างใครเขาสักครั้งได้ไหม รอหน่อย คอยเติมพลังต้องมีวันสมหวัง..ไม่วันหนึ่งก็วันใด
ไม่ค่อยมีเวลาให้เธออย่างใคร-ใครและเราก็ห่างไกลกันอย่างนี้ไม่ได้ดูแลเธอเลย...คนดีไม่มีเวลาได้เจอ..ได้แต่คิดถึงแต่เธอยังอดทนที่จะรักกันเธอมั่นใจคนอย่างฉัน..ฟังแล้วซึ้งรอหน่อยนะคนดี...อีกนิดนึงฉันจะฝ่าฝันและไปให้ถึงฝันนั้น..กับเธอ
จะห่างไกลเพียงใดไม่หยุดฝัน
ทุกคืนวันมองเห็นเธอนะรู้ไหม
แม้ห่างกันเธอยังเป็นคนของใจ
ขอได้ใช้หัวใจนี้รักเพียงเธอ
คำว่ารักอาจไม่ดังไปกว่านี้
แต่คนดีคงได้ยินมันใช่ไหม
คำแสนสั้นออกมาจากหัวใจ
จะวันไหนจะมีรักอย่างมั่นคง
ไม่จำเป็น ต้องรู้ ว่าทำไม
ว่าในใจ มีเธอ อยู่ในนี้
เป็นส่วนนึง ลำค่า คูณทวี
เป็นอย่างนี้ เพียงพอ ได้สุขใจ
